რაღაც უძიროა და უკიდეგანო

რაღაც უძიროა და უკიდეგანო

(ragac udziroa da ukidegano)

რაღაც უძიროა და უკიდეგანო
გული მევსება უსაზღვრო ზიზღით,
თითქოს ნერვებმა კვლავ მიღალატა
თავს ჩავხრი ძირს და ბავშვურად ვტირი.

მელანქოლიკური ფიქრი შემომაწვა
და ალკოჰოლია ჩემი მეგობარი,
არა ვწუწუნებ მე ჩემს მომავალზე
ცხოვრება მომკლავს ჩემი დღეს რომ არის..

და ნუ მიმაბარებთ გთხოვთ მე ცივ სამარეს
უბრალოდ დამწვით და ნურც მომიგონებთ,
გთხოვთ ასე ნუ ხართ ყველა ნუ მიყურებთ
და ჩემს შეცოდებას მიჯობს რომ შეგძულდეთ.

ეგ დამცინავი ღიმილი თქვენს სახეზე
სპირტიანს დავლევ და მაინც გულს ამირევს,
ნეტავ თქვენ თუ იცით ამით რას ამტკიცებთ
მაინც ალკოჰოლიკს მასხრად ვერ აიგდებთ.

ცხოვრებამ რთულმა დამაძმობილა
და ალკოჰოლის მანახა გემო,
მაგრამ დავკარგე ვინც მჭირდებოდა
სმით განვიქარვე გულში რაც მედო.

–და თქვენ დასცინეთ გეგონოთ თითქოს
რომ ალკოჰოლიკს არა აქვს გული,
ქალი დაკარგა ვინც მას უყვარდა
მისთვის აღმოჩნდა ეს ძლიერ რთული.

ალკოჰოლიკი ბოლო ლექსს დაწერს
საოცრად ლამაზს და თან მშფოთვარეს,
ალკოჰოლიკი ბოლო ბოთლს დაცლის
და თან პირამდე ჭიქას გაავსებს.

არა აქვს ბოლო უსაზღვრო ტანჯვას
და უსასრულოდ დარდი გრძელდება,
თავს რად იღუპავს ის ახალგაზრდა
ანაც თავის ბედს რატომ ნებდება.

ლოთი პოეტი შეხედავს მთვარეს
ამჩნევს თუ როგორ ნელა ბნელდება,
იდუმალებით ტალღებს უღიმის
ხიდზე ხტება.. და უჩინარდება...