ორაშვილი-კორიშვილი - Orashvili-Korishvili
კორაშვილები ცხოვრობენ სიღნაღის, ყვარლის, დუშეთისა და ლაგოდეხის რაიონებში.
სიღნაღის რაიონის სოფელ ბოდბისხევში კორაშვილებს, დუღაშვილებს და ქშუტაშვილებს აქვთ საგვარეულო ეკლესია. ეკლესია ბაზილიკური ნაგებობაა, მიეკუთვნება მეთოთხმეტე-მეთხუთმეტე საუკუნეების არქიტექტურულ ძეგლს.
„ქართულ სიტყვათა განმარტებით ლექსიკონში„ „კორა“ შეესაბამება კარის ჩასაკეტს, ხისგან გამოთლილ ძელაკს, ფშავში გავრცელებული ყოფილა თამაში ძელაკი, საიდანაც სამიზნეს გახედავს მსროლელი.
სულხან-საბას „სიტყვის კონაში“ სიტყვა „კორა“ ბარის სატერფულს ნიშნავს. ეს არის ხის ძელაკი – ჩამაგრებული ბარის ტარში, ბარის ძირის სიახლოვეს, ფეხის ტერფის დასაჭერად ბარვის დროს.
ახალგორისა და დუშეთის რაიონების საზღვარზე, მდინარე ქსნის სათავესთან, ხეობის მარცხენა კანიონის თავზე არის ნასოფლარი კორა. ისტორიულ წყაროებში, დიდგორის ბრძოლის ამსახველ ქრონიკებში, დიდგორის მიდამოებში მოხსენიებულია კორა ციხე და კორა ტყე.
აფხაზეთში, ქალაქ გაგრაში ცხოვრობდნენ კორაიები. ფუძედ ამ გვარშიც კორაა გამოყენებული. ფუძეთი კორა რამდენიმე ქართული გვარ-სახელია ნაწარმოები. დაფიქსირებულია, ასევე, მამაკაცის საკუთარი სახელი კორე, თუშეთში კი კორია მეტსახელი შემონახულია გოგიაშვილის გვარის განშტოებაში. ცნობილია უბანი კორაანთი.
1995 წლის ვაუჩერების მიხედვით, საქართველოში დაფიქსირებულია 670 კორაშვილი: თბილისში – 156, სიღნაღში – 136, ლაგოდეხში – 128.
