გვარის ფუძეა მამაკაცის საკუთარი სახელი გაბრიელი.
1073 წელს ქართლის კათოლიკოსი გაბრიელი გიორგი მეფის მიერ შიო მღვიმის მონასტრისთვის მიცემულ შეუვალობის განახლების წიგნში მოიხსენიება.
საკუთარი სახელიდან გაბრიელი, მიღებულია კნინობითი სახელები: გაბა, გაბი, გაბო, გაბრო, გაბრუა, გაბეა და ასე შემდეგ, მათგან კი ნაწარმოებია შემდეგი გვარები: გაბრიელაშვილი, გაბრიელიშვილი, გაბაშვილი, გაბროშვილი, გაბუა, გაბუაშვილი, გაბუნია, გაბუნიანი და ასე შემდეგ.
1688-1694 წლებში გაბროშვილი პეტრე იყო უხუცესი. ცხოვრობდა პატარძეულში. პეტრე აზატი ანუ თავისუფალი ყმა იყო და ნინოწმიდის საყდრისთვის შეკაზმული ცხენისა და იარაღის გამოღება ევალებოდა.
საქართველოში 429 გაბროშვილი ცხოვრობს: თბილისში – 193, გარდაბანში – 119, საგარეჯოში – 74. ცხოვრობენ სხვაგანაც.
