გაზაფხულია თვალებხატულა სითბომ თავისი გაიტანა
გაზაფხულია თვალებხატულა სითბომ თავისი გაიტანა, დედამიწაზე აჩქეფდა სიცოცხლე, რას არ იხილავ მის ზურგზე, რა ჯურის მცენარეს, ველმინდვრები გადაპენტილია თვალებღაბუა ყვავილებით. რა სილამაზეა, რა მრავალფეროვნებაა ირგვლიავ, სასიყვარულოდ გადაუღეღავს ბუნებას გულ-მკერდი, ფოთოლი-ფოთოლს ეჩურჩულება, ბულბული ვარდს უგალობს, ნაკადული მდინარეს ეკეკლუცება, წყარო ვარსკვლავებს შეჰხარის, რუ ბალახს უკოცნის ტერფებს, ნიავი? ნიავი ყველას ელაცლიცება, ყველას ესათუთება შუბლზე ამბორს უჰყობს აშრიალებულ მუხას, ქოჩორს აუწეწავს ახალგაზრდა ხეებს, რომლებიც აიმრიზებიან, ცდილობენ თავი აარიდონ აბეზარს, ის კი არ ეშვება, ხან საიდან შეუღიტინებს და ხან საიდან. ისინიც თავს ვერ შეიკავებენ და ისმის ტყეში გულიანი ხარხარი, კისკისი მშვენიერია გაზაფხული, თვალებხატულა.
