ერთი წუთით რომ განახთ ჩემი სამყარო არც-ერთ ადამიანს გაჭირდებოდა იქ ცხოვრება,რადგან იქნებოდა განსხვავებული კადრი. მაგრამ ზევიდან რომ ჩამოგახედათ მიხვდებოდით რომ არასწორად თამაშობენ ამქვეყნიურ როლს, საინტერესოა რატომ ცდილობენ ადამიანები ბოლო წუთს შეცდომების მონანიებას? აი სწორედ მაშინ ხვდებიან, რომ ლამაზ სპექრაკლში ბეჩავი არსებები თამაშობენ დიად როლს ამაზრზენად იმედი აქვთ რომ მათი კანდელი ჯერ არ დაშრება მათ ხომ ზეტი აქვთ მომარაგებული ჩემი ნება რომ იყოს ერთ მუჭში მოვაქცევდი მთელ სამყაროს ადამიანებს ერთმანეთის თვალებში ჩავახედებდი და ვაჩვენებდი რომ პატარაა ეს ქვეყანა რომ არავის შეუძლია შორს გაქცევა ისინი ხომ ერთ ადგილას დარბიან უგზო უკლოდ ერთს აღიარებენ და მრავალს ადიდებენ ვერც ის ესმით რომ 2000 წლის წინ დაბადებული ბგერები დღესაც ჩურჩულებენ სამ ჯვართა შორის რომლებიც მთელ სამყაროში მოგზაურობე და ავრცელებენ თავიანთ ისტორიას არ უნდათ დაინახონ მხატვარი რომელიც ფუნჯით აღწერს მრავალი ჩღდილის ფიქრს დაბნეულები დადიან ვერ ხვდებიან რომ ცრუ ლაპარაკი და მოგონება წელში ღუნავთ, მოსწონთ გაუმარგლავი ბაღი სადაც უამრავი მყრალა ბალახია.უეცრად იქვე კუთხეში შევამჩნიე აქა იქ რამდენიმე ლამაზი ყვავილი, რომელიც აშკარა იყო ვერ უძლებდა ამ სუნს თავისთვის მშვენიერი პატარა მიწა გამოეყო სადაც იმდენი ყვავილი ამოდიოდა რამდენი შეყვარებულიც იყო იმ ელს.
ასეთი სამყარო მოჩანდა ზევიდან და მკვირდა ამდენ ხანს როგორ უყურებდა უფალი ასეთ მძაფრ სურათს, როცა დედამიწაზე დავეშვი მეც მათ შევერიე თუმცა რომელ მხარეს ავღმოჩნდი ეს ვეგარ დავინახე.
ფერადი ილუზია
