თოვლი და ბავშვობა

წელს ზამთარმა ნალექის კურსი შეცვალა,
(აღარ თოვს ანუ)
გიკვირთ და რატომი! ღრუბლებს კითხეთ,
მათ კითხეთ რადგან,
თოვლი ხომ მათი პირმშოა და რად გიკვირთ ტაბუ
თუ დაადეს აღნიშნულ თემას.
ჩვენ უნდა ვთელოთ, ვაბინძუროთ,
დავწეროთ ყვითლად სახელები,
ღრუბლები კი მიდიან ბინძური ქალაქიდან შორს და
სუფთა მთებში მშობიარობენ.

თოვლი ბავშვობა
ბავშვობა თოვლი

მარტივი მატრიცა.
ღრუბლებს იქ ურჩევნიათ სადაც ბებიაქალებად მყინვარებია,
სადაც ერთეულ რიცხვებს არ აჭარბებს მოსახლე კომლი.
(ბავშვი სულ სამი)

ჩვენ ადრე ვთამაშობდით,
ყველა ვთამაშობდით სხვადასხვა თამაშს.
თქვენ დროშობანას, ორდროშობანას თუ როგორც არის,
ჩვენ ომობანას - ხის თოფებით.
ვთამაშობდით მონეს თივის ზვინებში
ზაფხულის მიწურულს, შემოდგომის დასაწყისსა და შუა ზამთარში,
სადაც სირბილით ვითბობდით გაყინულ ხორცებს.
გაზაფხულზე კი პირუტყვმა შეგვიჭამა ყველა ზვინი.
ნაწილი დროშით ხელში გაგაშეშეს საზღვრის გადაღმა,
დგახართ და ელოდებით თქვენიანს, რომელიც არ მოვა გასაცოცხლებლად.
ნაწილი კი ომობანაში დაგვხოცეს.

მორჩა ერთი, დავიწყეთ მეორე,
წესები შემდეგი:
ცხოვრება არჩევანია, - ( ახალი ამპლუით)
ჩვენ არადანი - ავირჩევთ იმას დაგვრჩება რაც კი.
კენტად დარჩენილი იქნება პამპულა.
თივის ზვინები "მოგონების მუზეუმში" შევინახეთ,
ან რაც გინდათ ის დაარქვით,
ეზო, ოთახი, გარაჟი.

თოვლი ბავშვობაა,
ბავშვობა თოვლი.

წელს არ ითოვებს ქალაქში.