gelodebian im saxlshi ar daigviano
ჰეი! ვერ მხედავი! გზას გამოყევი პირდაპირ და ჩემს სახლში შემოიხედე. ნუ აყოვნებ გზაში, რას ათვალიერებ გარემოცვასი ისინი არაფერში გჭირდება, მოგატყუებენ, გამოგიყენებენ და გულდაწყვეტილი დარჩები, რომარ დამიჯერე, მენდე.
შემოიხედე, შემოდი.ნუ ანელებ ნაბიჯს, ნუთუ ფიქრობ უკან დაბრუნებაზე იმის შიშით, რომ არ გინდა ამსახლს შემორჩეი! ან იქნებ სიმართლისათვის თვალის გასწორებას ფრთხილობი მინდა დაგამშვიდო, არაფერს დაგაძალებ, უბრალოდ გიმასპინძლებ, შეგხედავ, დავტკბები შენი სიახლოვით,შენი საუბრით, მერე კი... მერე თუ ისევ მოგინდება ჩემთან სტუმრობა -მოდი, არ მოგერიდოს, მე ყოველთვის მოხარული დავრჩები შენი ნახვის...
სანამ ეს ყველაფერი მომხდარა თამამად გადმოდგი ნაბიჯი ჩემს ქუჩაზე, შემოდი, ნუ დაფიქრდები, ნუ იყოყმანებ, ნურც იეჭვებ, თორემ სჯობს საერთოდ არ მოხვიდე. მოხვალიითუმცა რატომ გაძალები! ეს შენი პირადი ნებაა, შენი სურვილი კი ჩემთვის ბევრს ნიშნავს, ამიტომ არაფერს გთხოვ, არც იმას სამუდამოდ ჩემთან დარჩე, არც იმას გაყინული გული გამილღო,მარტო ვნატრობ ეს სურვილები თავად მოგეძალოს.
ნუ დგახარ ეულად,გზაზე სხვებიც მოიჩქარიან.გზა დაუთმე,შენ ხომ შენი არჩევანი უკვე გააკეთე: შენი თვალები მე-2 ქუჩას გადასცქერის, იქ უფრო დიდი და ლამაზი სახლია, იქ მეტად დახვეწილი ხალხი ცხოვრობს. მისი პატრონი გულღიად მიგიღებს, ოღონდ იცოდე ვერასოდესგიმასპინძლებს ისე, როგორ მე. მისი ბაღი ლამაზი და მშვენიერია, დაფარულია ფერად-ფერადი ყვავილებით,მწვანე მობიბინე ბალახით, ჩემსას კი არ ჰგავს-ხრიოკსა და მშრალს. იქ უამრავი ხეხილი ხარობს, ჩემთან კი ეკლიანი ბუჩქიც კი სანატრელი გამხდარა.მისი სახესიხარულითაა სავსე,თვალები უბრწყინავს,ჩემი სახე მარადიულ სევდას ატარებს,თვალებს....თვალებს კი ნაპერწკლები თავად ჩაუქრე.
ვფიქრობა არაა ძნელი არჩევანი, მე ვხვდები საითაც წახვალ... შენ ისევ ჩემსკენ ინაცვლებ ნაბიჯს, მეწვევი სტუმრად სახლში და დარჩები, როგორც მასპინძელი. არასოდეს გაბრუნდები, იმიტომ,რომ ეს შენი სახლია, აქ თავს მყუდროდ იგრძნობ, აქ შენი მონათესავე სული დაგხვდება...
„კარგი ხუმრობაა“ - ო ამბობი!
მართალი ხარ,ვიხუმრე, თავადაც ბევრი ვიცინე ამ სიტყვების უსუსურობაზე და სიმწრის ცრემლებიც გადმოვაყოლე. დაე სიტყვებმა მაინც გაიხარონ, თუ ეს ჩემს ძალებს აღემატება.
...გელოდებიან იმ სახლში!!! არ დაიგვიანო...
ჰეი! ვერ მხედავი! გზას გამოყევი პირდაპირ და ჩემს სახლში შემოიხედე. ნუ აყოვნებ გზაში, რას ათვალიერებ გარემოცვასი ისინი არაფერში გჭირდება, მოგატყუებენ, გამოგიყენებენ და გულდაწყვეტილი დარჩები, რომარ დამიჯერე, მენდე.
შემოიხედე, შემოდი.ნუ ანელებ ნაბიჯს, ნუთუ ფიქრობ უკან დაბრუნებაზე იმის შიშით, რომ არ გინდა ამსახლს შემორჩეი! ან იქნებ სიმართლისათვის თვალის გასწორებას ფრთხილობი მინდა დაგამშვიდო, არაფერს დაგაძალებ, უბრალოდ გიმასპინძლებ, შეგხედავ, დავტკბები შენი სიახლოვით,შენი საუბრით, მერე კი... მერე თუ ისევ მოგინდება ჩემთან სტუმრობა -მოდი, არ მოგერიდოს, მე ყოველთვის მოხარული დავრჩები შენი ნახვის...
სანამ ეს ყველაფერი მომხდარა თამამად გადმოდგი ნაბიჯი ჩემს ქუჩაზე, შემოდი, ნუ დაფიქრდები, ნუ იყოყმანებ, ნურც იეჭვებ, თორემ სჯობს საერთოდ არ მოხვიდე. მოხვალიითუმცა რატომ გაძალები! ეს შენი პირადი ნებაა, შენი სურვილი კი ჩემთვის ბევრს ნიშნავს, ამიტომ არაფერს გთხოვ, არც იმას სამუდამოდ ჩემთან დარჩე, არც იმას გაყინული გული გამილღო,მარტო ვნატრობ ეს სურვილები თავად მოგეძალოს.
ნუ დგახარ ეულად,გზაზე სხვებიც მოიჩქარიან.გზა დაუთმე,შენ ხომ შენი არჩევანი უკვე გააკეთე: შენი თვალები მე-2 ქუჩას გადასცქერის, იქ უფრო დიდი და ლამაზი სახლია, იქ მეტად დახვეწილი ხალხი ცხოვრობს. მისი პატრონი გულღიად მიგიღებს, ოღონდ იცოდე ვერასოდესგიმასპინძლებს ისე, როგორ მე. მისი ბაღი ლამაზი და მშვენიერია, დაფარულია ფერად-ფერადი ყვავილებით,მწვანე მობიბინე ბალახით, ჩემსას კი არ ჰგავს-ხრიოკსა და მშრალს. იქ უამრავი ხეხილი ხარობს, ჩემთან კი ეკლიანი ბუჩქიც კი სანატრელი გამხდარა.მისი სახესიხარულითაა სავსე,თვალები უბრწყინავს,ჩემი სახე მარადიულ სევდას ატარებს,თვალებს....თვალებს კი ნაპერწკლები თავად ჩაუქრე.
ვფიქრობა არაა ძნელი არჩევანი, მე ვხვდები საითაც წახვალ... შენ ისევ ჩემსკენ ინაცვლებ ნაბიჯს, მეწვევი სტუმრად სახლში და დარჩები, როგორც მასპინძელი. არასოდეს გაბრუნდები, იმიტომ,რომ ეს შენი სახლია, აქ თავს მყუდროდ იგრძნობ, აქ შენი მონათესავე სული დაგხვდება...
„კარგი ხუმრობაა“ - ო ამბობი!
მართალი ხარ,ვიხუმრე, თავადაც ბევრი ვიცინე ამ სიტყვების უსუსურობაზე და სიმწრის ცრემლებიც გადმოვაყოლე. დაე სიტყვებმა მაინც გაიხარონ, თუ ეს ჩემს ძალებს აღემატება.
...გელოდებიან იმ სახლში!!! არ დაიგვიანო...
