რაზე ოცნებობ? (ჩანახატი)

_რაზე ოცნებობ?_იკითხა ბიჭმა.
_ეეჰ!.. რამდენ რამეზე ვოცნებობ_ცას ახედა გოგომ.
_მაინც რაზე?_დაინტერესდა...
_ოცნება იმისთვისაა, ჩუმად, შენთვის იხალისო, რაღაც ინატრო...
_ოცნება ჩუმი ნატვრაა_დასძინა ჩუმად.
_მითხარი შენი ჩუმი ნატვრა!.._გაიღიმა ბიჭმა.
_ჩუმი-თქო, ჩუმი... შენთვის უნდა გინდოდეს, მალულად, უკვე გამხელილი_ოცნება კი არა ჩვეულებრივი სურვილია, ასრულებადი...
_ანუ აუსრულებელზე უნდა იოცნებო?_გაუკვირდა ბიჭს.
_გააჩნია
ოცნებას. აუსრულებელი, ასრულებადი_ბევრნაირია ძალიან, მაგალითად, ”პირადი
სერიოზული”, როცა ბავშვს ნაჩხუბარი დედ-მამის შერიგება უნდა; ”არაპირადი
სერიოზულია”, რომელიც ეხება მაგალითად, სამშობლოს.

”პირადი არასერიოზულია”, ფერადია ოცნება, რომელიც ეხება რაღაც მატერიალურს.

ეეჰ!.. რამდენნაირია კიდევ...

__კიდევ?

__ჰო, შურისძიების ოცნება, გაახალგზრდავების ოცნება.

__ჰოო...
არასდროს მიფიქრია ამდენნაირი ოცნება თუ არსებობდა.___ჩაფიქრდა და ცოტა
ხანში სთხოვა:__მითხარი ერთი ”არასერიოზული” ოცნება შენი, იქნებ არც ისეთი
აუსრულებელია...

__არა, არა!..__იუარა გოგომ.

ვერასდროს აასრულებ__დააყოლა ჩუმად.

__რატომ?

__არფ გეყტყვი და იმიტომ...

__კარგი... და ოცნებაზე ასე სერიოზულად როდოს დაფიქრდი?

რამდენნაირიაო, სხვადასხვა სირთულის, სიმძიმისო...

__როდის?__მაშინ, როცა პირველად ჩავხედე თვალებში წვიმას...

__წვიმას? თვალებში? ეე, რა უცნაური ხარ...

შესახედავადაც...


რაღაცნაირი მწვანე თვალები, სასაცილო წარბები_ხან მჭმუნვარედ შეკრული,
დასაქუხებლად მომზადებული ღრუბლებივით, ხანაც_გახსნილი, პირმცინარი
მზესავით ანათებს მაშინ ეგ ალუჩისფერი თვალები, და პაწაწინა,
ძლივსშესამჩნევი ხალები ლოყაზე, სულ სამი, საამი...

თხელი, ოდნავკეხიანი ცხვირი, სიფრიფანა ნესტოებით და მხრები... ლამაზი, გაშლილი, ამაყი. მაგრამ მაინც უმწეო, ფაქიზი...
_და შენი ოცნება რა არია?__შეაწყვეტინა გოგომ.
_მოიცა,
დამამთავრებინე, ახლა აღვწერ ჩემს ოცნებას!.._და გააგრძელა_ გრძელი,
თხელი თითები და გრილი ხელისგულები..._შეჩერდა და გადაწყვეტილებასავით
დასძინა, თან თვალები გაუსწორა_მეოცნებე გოგონავ, მე სულ შენთან
ვიქნები...