გული კრულია კაცისა, ხარბი და გაუძღომელი, გული ჟამ-ჟამად ყოველთა ჭირთა მთმო, ლხინთა მნდომელი, გული ბრმა, ურჩი ხედვისა, თვით ვერას ვერ გამზომელი, ვერცა პატრონობს სიკვდილი, ვერცა პატრონი რომელი.
შოთა რუსთაველი
გული წისქვილის ხვირიმას ჰგავს, რასაც დააყრი იმას ჩამოაფქვევს - დარდს დააყრი დარდს მოგცემს. სიხარულს დააყრი - სიხარულს.
გიორგი შატბერაშვილი
“გული წმიდა დაბადე ჩემთანა, და სული წრფელი განმიახლე გვამსა ჩემსა“, ამბობს წინასწარმეტყველი. დიახ, სანამდის ამ საჭირო თვისებით არ აღიჭურვება მოღვაწე, მანამდის ყოველი მეცადინეობა, შრომა, სურვილი თუ სავნებელი არ იქმნა ქვეყნისთვის - სასარგებლო ხომ მაინც არ იქნება!.
დავით მიქელაძე
გულის მომკვლელი სანახავია: თავაწყვეტილი ზეიმი და ტაშ-ფანდურა სამკომლიან სოფელში. სამხედრო აღლუმი მიყრუებულ ქალაქში. მდიდარ ნათესავთან მოსტუმრე ხელმოკლე მეცნიერი; ლამის უწიგნური კაცი, რომელსაც ლექსების წერა განუზრახავს.
ძუან იუნ-ძიაო (XV-XVI ს.ს.)
გულმოსულ კაცს არასოდეს მასწავლებლობა არ შეუძლია.
დავით ღამბაშიძე
