ვაჟა – ფშაველა – სიბრძნის საგანძური

სადაც არ მიხნავს, ძმობილო, იქ ვიმკო- სადაურია?

გაიგოს ჩვენმა დუშმანმაც, არ გვაქვს უჯიშო გვარია.


მამლის საჯდომი თუ იცის,მეტი რა უნდა მელასა?


მოსისხლე სტუმრის გულისთვის ძუძუს ვინ მოსჭრის დედასა?


გული ვერ მოჰკლა მტრის ხელმა,გული გულადვე რჩებოდა.


რომელი ადამიანიც თავის ერს ემსახურება კეთილგონიერად... ამით ის უმზადებს მთელს კაცობრიობას საუკეთესო წევრებს, ხელს უწყობს მთელი კაცობრიობის განვითარებას.