ადამიანს, როგორც მოაზროვნე არსებას, არ გააჩნია სხვა რამ ისეთი ძვირფასი განძი, როგორიც არის მშობლიური ენა. იგი შეუთვისებია ადამიანს დედის რძესთან ერთად. ამიტომ მშობლიურ ენაში გვაქვს ჩაქსოვილი, მასთან შერწყმული მთელ სიცოცხლეში, ჩვენთვისვე შეუმჩნევლად შემონახული მთელი ჩვენი მსოფლ-შემეცნება. იგივე მშობლიური ენაა ურთიერთობის საშუალება უპირველესად დედასთან, ხოლო შემდეგ სხვა გარემოსთან. ქართველმა კაცმა მრავალსაუკუნოვანი გამოცდილების შედეგად დაარქვა მას დედა, დედაენა. ეს ყველაზე ძვირფასი, ინტიმური, ყველაზე საფიცარი სიტყვა.
გიორგი ახვლედიანი
giorgi axvlediani azrebi brdznuli gamonatqvamebi brdznuli frazebi sibrdzne
