– მამას – ცისკენ ეძახდა სული საბრალოს, ხვალინდელ ფიქრებს ცრემლით ავსებდა, და ჩემს წარმოთქმულ პირველ ხმოვანებს იმეორებდა ვაზის ბწკარებთან... მერე გათენდა დღე...
– შენი მესაიდუმლე – მე შენი მესაიდუმლე დაგვიანებით ისევ მოვედი, თვალები სულ სხვა სინამდვილეს გადაეყარა, ჩაყვითლებულა, შემოდგომის ფრთებით დიდი ედემი, მკვდარი...
– შეხვედრა გაზაფხულთან – მიყვარს გაზაფხული! ფერების გამა, თვალის შევლება, ჩემი აუხდენელი სურვილების მოულოდნელად ახდენა! ბავშვური სიცელქე ცეკვა – თამაში.....