სვანეთის მთებს რომ დაათოვდა თეთრი ფანტელი, მეფურდ იდგა, უშიშრად იდგა, უშბა დიადი, არ უდრკებოდა არც ერთი წამით, დილას სუსხიანს და იწყებოდა საქართველოს აქ...

ღრუბელი სევდიანი ზღაპრების გუდა რა ნაადრევად დაბერებულს აჰკიდეს ქალაქს?! თოვდა... მთაწმინდა დაეხურა რუსთაველს ქუდად ანძა კი ქუდზე მიმაგრებულს მოჰგავდა...

[center]– მე არ მოვმკვდარვარ – მე არ მოვმკვდარვარ ცოტა წავფორხილდი, ფეხი დამიცურდა ქვაზე გამოვკარი, ღმერთმა გადმომხედა თქვენთან შემახვედრა! რადგან აქ მელოდით...

არც არავისზე მეტი ვარ, არც არავისზე ნაკლები, ერთი უბრალო ტიპი ვარ, მე ბუნებისგან ნაშობი.. merab saluqvadze salukvadze arc aravisze meti var arc aravisze...

შენი ლამაზი ხელის თითები სითბოთი ხვდება გულს, მე შენ მიყვარხარ და მეყვარები შენთან გავჩნდდები სულ... merab saluqvadze sheni lamazi xelis titebi poezia...

Это проклятая сердце Сумасшедшая плутовка, Я у тебя ночь украла, Как карманная воровка....

მე ნოტების სტროფებად გადაღვრას ვცდილობდი და შენზე ფიქრი არ მანებებდა თავს მხოლოდ დრო იყო სიკვდილის მორფინი შენ კი ჩემში დაჩრდილული ზღვა me notebis strofebad...

ალბათ ბევრი თქვენგანისთვის აუჩუყებია გული გაბრიელ გარსია მარკესის "ბოლო სიტყვად" ცნობილ გამოსათხოვარ წერილს, რომელსაც მწერლის ერთგვარ ანდერძადაც...

ბეჩავმა თავსხმა წვიმაში, ვარდი ვაფინე გზებზედა, რამდენჯერ გული გიჟმაჟი, უფრთოდ ვაფრინე შენკენა....

ჩემი სიცოცხლე სიყვარულით გარდაცვლილ ადამიანთა სულით საზრდოობს… უკვე რამდენი ხანია, დედამიწაზე სიძულვილით მეტი ადამიანი კვდება, ვიდრე სიყვარულით, დედამიწაზე...