მამაო ჩვენო, რომელი ხარ ცათა შინა, წმიდა იყავნ სახელი შენი, მოვედინ სუფევა შენი, იყავნ ნება შენი, ვითარცა ცათა შინა, ეგრეცა ქვეყანასა ზედა პური ჩვენი არსობისა...

– დაგელოდები – მე შენზე ვფიქრობ ახლა მჭირდები, ისევ შორსა ხარ! ვეღარ ვჩერდები, მე შენზე ვდარდობ არც გახსენდები, ისევ მარტოდ ვარ დავეხეტები.....

შენ ჩემო მიწავ მოწყენილო ბარაქიანო არ დაწერილო პოეტის ლექსო ისევ ართქმულო, ქართულო ზეცავ მადლიანო ნისლად ქცეულო გადახვეწილო სამშობლოს გულო მუდამ წყლიანო.....

ჯობს რომ გშიოდეს ვიდრე გტკიოდეს, ბაღში პეპლები თავს გეხვეოდეს სიყვარულისთვის იტანჯებოდე, მონატრებისთვის ცრემლად ილტვოდე.....