- დუმბაძე, ადექი და მიპასუხე, რა არის სამშობლო, - ამაყენა ქართულის მასწავლებელმა. - სამშობლო... სამშობლო ადგილია, სადაც დავიბადე და... - კიდევ? - ჩამეკითხა...

– თუ იმათ, მოსულთ, ჩვენი მიწის გულისთვის სიკვდილისა არ ეშინიათ, ჩვენ, ამ მიწის პატრონთ რად უნდა გვილაჩრდებოდეს გული?...

ხევსურმა თვალები მომაპყრო სად ნახავ დე ასეთ თვალებს… შორს რომ გაგიტაცებს უსაზღვროდ სიყვარულს ჩაგაცმევს ტანზე. აი რომ ჩაივლი გვერდზე და დაგწვავენ ქართული...

ყოველი ჩემი ახალი დღე და ჩემი ახალგაზრდობა სიხარულით და მზიანი დილით იწყებოდა, ყველაფერს ლაზათი და შნო გადაკრავდა..აბსოლიტურად ლამაზი იყო ჩემს ახლომახლოს...

შავბნელ ოთახში წუხილი მღერის დიდი ხნის შემდეგ ჩამესმის ზარი, მოკეთე, მოძმე, ქილიკი, მტერი კარებთან დგას და სიცოცხლეს ელის.. poetis fiqri merab saluqvadze...

როცა დავბერდები, უსაშველოდ თეთრი თმა მინდა მქონდეს, ზამთრის მოყინული დღეების შემდეგ წამოსული თოვლის მსგავსი. როცა დავბერდები ღრმა ცხოვრების ნაოჭი მინდა...

გადამიყვარდი! არ გჯერა? თითქოს არაფრად მიღირხარ, გულის ცემაც არ გაჩერდა, როცა ვხედავ, რომ მიდიხარ! გადამიყვარდი! გეწყინა?...

ჩვენ ყველანი ვართ მიწის შვილნი. გუთანი და ვენახი, ცხვარი და საქონელი იყო ჩვენი უწმინდესი და უკეთილშობილესი მუშაობა ჩვენს ქვეყანაში – ამოდენა უძილო ღამეებმა და...

ჩვენს გაზეთში ზედიზედ მოწერილი ამბავია დაბეჭდილი: ერთი სოფელ კვათანიდამ და მეორე ლანჩხუთიდამ, ორივ ეს სხვადასხვა ადგილიდამ მოწვდილი ამბავი ერთსა და იმავე...

ღამის შეშლილი ქუჩები, უცნობი ქალის ტუჩები, ოჰ ეს თვალები ურჩები მე მათ ვერ გდავურჩები. ეს გაზაფხული სულს შეშლის, ფიქრებს მოიწვევს ზეციდან, დაისევდება ღრუბებიც...