ღირსება შეიძლება შეილახოს, მაგრამ არავითარ შეთხვევაში-დაიკარგოს და, თუ „დაიკარგა“, ე.ი. არც არასოდეს არსებულა. დანარჩენი იხილეთ სრულიადში...

ახლა ეს გრძნობა უფრო ნელია, გული წაიღეს ცისკენ მტრედებმა. სადაც მე ვდგავარ, იქ სიბნელეა, იქეთ არავინ არ იხედება....

დაუთოვია ფიქრის კალთებზე, აღარ მაღელვებს ფეთქვა კვირტების, ახლა არავინ აღარ დამეძებს, ახლა არავის აღარ ვჭირდები....

დასევდიანდა ბუნება, ფერი შეუკრთა ტყე-ველსა, კაკალსა მოშრიალესა და ვერხვსა შტოთა მრხეველსა, მუხას ამაყად მდგომარეს, ზვიადსა, შეურყეველსა,...

ვისაც ვუყვარდი ან ვინც მიყვარდა, დიდი ხანია მიწას მიბარდა, ვისაც მოვწონდი ან ვინც მომწონდა ახლა მიგონებს სულ სხვა კოცონთან....

კაცი თავის თავს რომ ვერ პოულობს, ასე მგონია, სხვის ადგილს იჭერს. მოგვიანებით ანდა დროულად ჩვენ შორის იწვევს ღიმილს და ეჭვებს. ის ეთვისება თამაშს და ნიღაბს,...

გუშინ ჩემს ფანჯარასთან გოგონამ ჩაიარა თითქოს გულში შეირხა ატმის ტოტი ბრიალა. იმას ჰგავდა, სულ იმას…(ღმერთო რა გამიხარდა!) მე რომ პატარობაში შეშლილივით...

საით გაგექცეთ ღელის ტირიფებს სად დაგემალო, ზვარო, ჭალაკო? ნუ გამხდით, თქვენი ჭირიმე, ნუ გამხდით ქვეყნის სალაპარაკოდ...

აღარ მაძინებდა მზერა ალმაცერი, ხალიანი ტუჩი... მკლავი ანაცერი... მზის და ცხელი ქვიშის ვნებით ატკეცილი ტალღებს მოაპობდა ტანი კალმახური. თვალებს ჩავკიდებდი...

თოვლი მოსულა, თოვლი მოსულა, ქათქათა, შენი თეთრი მკერდივით... მე, უსასრულო სივრცის მოსურნე- ვარ მაღალ მთებში გამოკეტილი. და მაღლდებიან მთები ზეცამდე...