ფრაგმენტი ზღაპრიდან “რუსლანი და ლუდმილა” ზღვასთან იდგა მუხა მწვანე, ოქროს ჯაჭვით კატა ება... დადის კატა გულთმისანი, aleqsandre pushkini zgvastan idga muxa...

გვირგვინით მოირთე ლამაზო დიკა, ტალღანი კულულთა შენთა! მან ნაზ ხელთა safo dika ucxouri literatura proza...

წამია წლები სიყმაწვილისა, მაგრამ საამო მოსაგონარი, მოვა სხვა ხანა, სხვა საზრუნავი, safo siymawvile ucxouri literatura...

ვით დავიოკო სული ისე, რომ იგი შენსას აღარ შეეხოს არასოდეს? ვით აგარიდო? სხვა საგნებისკენ ვით წარვმართო იმისი ჟრჟოლა? rilke rainer maria siyvarulis simgera...

მარტოობა როგორი წვიმამორეულია! ებრძვის ზღვის საღამოებს, თითქოს ორეულია სივრცეების, რომელიც ასე შორეულია, rilke rainer maria martooba...

ჯერაც შავია სინოტივე, მძინარევ, და თან მერყევი, როგორც შეხება. ნამი! - ითხოვს ჩემი ფეხები. rilke rainer maria ivditis dabruneba...

მარინა ცვეტაევა-ეფრონს ჰოი, სამყაროს სვე, მარინა, ვარსკვლავთა ცვენა! არ ღირს სამყაროს ასავსებად თავის გაწირვა, rilke rainer maria elegia ucxouri litaratura...

დგას ამაღლებულ კათედრალთან და დუმილს არ შლის, განფენილია სისადავე სარკმლის მინებთან, შემოფეთებულ ბედისწერას იგი მინებდა, უჭირავს ვაშლი და თავადაც პოზაა...

დგას კათედრალთან მდუმარებით, როგორც დიდება, სარკმელთან ახლოს უცნაური დუმილით მოსილს დაუფლებია ელდად შიში აპოთეოზის, მას რომ უბოძა ამაღლება და გარინდება. rilke...

ბრმა უცხო: ხომ არ გაშინებს ეს საუბარი? rilke rainer maria brma ბრმა: არა. ის შორეული იყო ისე, არ იყო მისებრ, სხვა იმ აურის. ის თვალხილული იყო მაშინ და...