შეიძლება საათი გაჩერდეს მაგრამ დრო არსოდეს გაჩერდება...გავიდეს წამები, წუთები, საათები, დღეები, თვეები, წლები მაგრამ შენდამი სიყვარული არასოდეს განელდება......

დროს ალბათ ეს გზა გაიყვანს არ ვიცი, საით წამიყვანს ქუჩებში მარტო დავდივარ, მთვარე მეგზურად დამყვება, გზად მხოლოდ კვალი დარჩება და მასაც გული დასწყდება....

ადამიანები ხშირად რჩებიან მარტო, იმიტომ რომ ისინი კედლებს აშენებენ ხიდების მაგივრად....

მიყვარხარ იმიტომ რომ მთელი სამყარო ხელს მიწყობდა შენ,რომ მეპოვნე...

სიყვარული არ არის ის ვისთან ერთადაც შეგიძლია დაინახო საკუთარი თავი, სიყვარული ის არის ვის გარეშეც არ შეგიძლია დაინახო საკუთარი თავი...

სიყვარულისთვის, ადამიანო, სიყვარულისთვის გაიმეტე რაც გაბადია!...

ყველაზე ღრმად, გულს, ის თვალები წვდებიან, რომლებსაც ბევრი ცრემლი სდენიათ......

გავუფრთხილდეთ სიტყვებს! სიტყვაა ის რითაც გული კვდება, და ფეტქავს... სწორედ ეს სიტყვა არ დაბრუნდება რომელიც ალბათ არ უდა გვეთქვა...!...

სიცოცხლეში ორი დღეა მნიშვნელოვანი როდესაც იბადები და როდესაც იმას პოულობ ვისთვისაც დაიბადე...

მხრებზე მოსხმული ცოდვის ხალათით, კართან ვდგავარ და ვითხოვ შენდობას, ცასთან მუდმივი მქონდა ნათლობა, უფლის დუმილი რომ მომესმინა.....