სიტყვები არ არის საჭირო... ეს უაზრო სიტყვები... ხშირად თვალები უფრო მეტყველებენ ყოველივეს, ვიდრე სიტყვები, ეს არაფრის მთქმელი ბგერები......

ბევრი ფიქრი არ სჭირდება იმას, რომ უნდა გიყვარდეს... გიყვარდეს სიცოცხლე... გიყვარდეს სიყვარული... გიყვარდეს ოცნება... გიყვარდეს ფიქრი... გიყვარდეს ბუნება......

სიგიჟემდე მენატრები!!!! ზოგჯერ მაინც აუტანელი ხდება ეს მონატრება ... შენს მოლოდინში როგორ დამღალე...სურვილის მონად გადამაქციე! მოხვედი, გულში დაისადგურე და...

გულში გეძებე, მაგრამ ფერფლი ქარმა გაფანტა. შენ არც იყავი, არც იქნები, ახლაც არა ხარ...

ჩემი გული ძგერს მათთვის ვისაც შეუძლია მისი მოსმენა, და დანარჩენებისთვის მე გული არ მაქვს....

ეს იყო ზღაპარი... ლამაზი... უსიტყვო... მე მას დავუწერე ლექსები ურითმო... დამტოვა... დავტოვე... წავიდა... წავედი... სავალი გზები და ბილიკი გაიყო... - მერე......

ჩიტმა ამბავი მომიტანა: სუნთქვა გაგიხშირდა, შენს წინ მიმავალი ვიღაც ზურგიდან ისე მგავდა...

ჩემგან დატოვებულ ტკივილს მაინც სიყვარული ჰქვია!...

სიკვდილი საშიში აღარ მეჩვენება, ნელ - ნელა სამზადისს უკვე ვეგუები, მე ახლა სიცოცხლე უფრო მეძნელება, სიცოცხლე, - სადაც შენ აღარ მეგულები...

არა, დრო ყველაფრის მკურნალი არ არის, არა, დრო ყველაფერს არ შლის, დრო არც საწამლავია და არც წამალი, დროა ელვისდარი რაში. ვისთვის მიიჩქარის, ვისთვის მიზოზინებს,...