მე ჩემი ცა მაქვს და მასზე ზუსტად იმდენი ვარსკვლავია, რამდენის დათვლაც შემიძლია......

გული, რომ მომიკლან სულით მეყვარები....

მართალია, ოდნავ მრცხვენია წარსულის გახსენების, მაგრამ არც დავიწყება მსურს რაიმესი....

შენ მოდიოდი თოვლიან გზაზე და ნაკვალევში ტოვებდი სითბოს....

უადამიანო ვარ ადამიანი, მიამბეთ რაიმე სიჩუმის შესახებ, თორემ სიყვარულმა სულ გადამიარა ... რომელშიც შევსახლდი ... უადამიანო ვარ ადამიანი, და ჩემი ჩამქრალი...

ამ წვიმას რომ გავცდე რამდენ ხანს ვიტირო.....სადამდე ვიარო რომ ახლოს მოვიდე...

"სტუმარი ღვთისაა", მასპინძლობა კი ჩვენი....

სპეტაკია სული? სპეტაკია ადამიანიც....

სიკვდილის შიში არ უნდა გქონდეს, იგი ასეთებს უფრო ადვილად იმორჩილებს....

საკუთარ შეცდომაზე დაფიქრება პირველი ნაბიჯია მისი გამოსწორებისათვის....