არ ვიცი რა იქნება ხვალ, ვიცი რომ დღეს გული მტკივა მე......

მნიშვნელოვანი ის კი არ არის მართალი, რომ ვარ, არამედ ის, რომ შენ ხარ მტყუანი და არ აღიარებ......

"ბოდიში" წამალი არ არის, მაგრამ გულის ჭრილობას მაინც აამებს....

მშვიდად ვარ ... გატყუებ ... უბრალოდ შევეჩვიე მღელვარებას.......

ძნელი იქნება უჰაერობა არა? იქნებ ჩემი ჰაერი იყავი......

სიმამაცეა საკუთარი შეცდომის აღიარება ... მე არ მინდა მიყვარდეს ლაჩარი.....

რეალურად იცი როგორაა? სულგრძელია ადამიანი, რომელიც ბოდიშს იხდის და პატიებას ითხოვს .... გაჩნდა კითხვა სულგრძელი ხარ?...

შენ თუ მშვიდად გეძინა გუშინ, შენ თუ ადრე გიფიქრია ჩემზე, ალბად მართალი ვყოფილვარ, როცა გითხარი ილუზიაა ყველაფერითქო....

სარკეში არ ჩავიხედავ, რატომ? ვშიშობ, რომ ნაღვლიან თვალებს დავინახავ....

თუ დღევანდელი დღე ასე სევდიანად მიილია, არაგვაქვს გარანტია,რომ მეორე დღე იქნება სხვანაერი.......