ასველებდა მწვანე თვალებს ცრემლი ასველებდა მწვანე თვალებს ცრემლი და გულს ღრღნიდა უჩვეულო სევდა, მან ეხვეწა უსაშველოდ ბევრი მაგრამ ზარი განშორების მაინც რეკდა....

და, როცა სიკვდილს გამოვეპარე და, როცა სიკვდილს გამოვეპარე, სამყარო იყო ისე დაღლილი, რომ შიშით ყვავილს ამოვეფარე ყველა ყვავილზე სუსტი ყვავილი....

მზე უშენოდ ვერ იქნების რადგან შენ ხარ მისი წილი......

ღმერთმა არ მოგაკლოს მშვიდობიანი დილა და სიყვარულით აღსავსე დღეები, რამე თუ ღმერთი არს თავად სიყვარული. იხარე ორივე სოფელსა შინა....

რამდენი ფოთოლიც დასცვივდეს, ბებერი ჭადრის ხეს, რამდენი იაც გამოჩნდეს კვლავ, გაზაფხულის თვეს, რამდენი ფიფქიც დაეცეს კავკასიონის მთებს, იმდენ სიხარულს გისურვებ,...

..სიკვდილი ბევრად ჯობია ღალატს, ვინა თქვა ვითომ მისი ტოლია, სიკვდილის შემდეგ კაცი ისვენებს, ღალატის მერე? არამგონია.....

სიყვარული ყველაზე ლამაზი, რაც ღმერთს შეუქმნია, ყველაზე ძლიერი, რაც ადამიანშია და ყველაზე კარგი, რასაც ვხვდებით ამ ცხოვრებაში, ეს იცოდე, რომ სიყვარულია......

ციურ ფერებში დავინახე შენი ხატება, მსურდა ოცნებით ღრუბლებს ზევით გამოვყოლოდი... ჩვენს სურვილებში ვერ ვიპოვე რამე მსგავსება და აქ, მიწაზე უიმედოდ, მაინც...

სულში შრიალებს შენი სახელი შენ გზას მინათებ როგორც სანთელი, მე ცოტა ხანში შენთან გავჩნდები, და სამუდამოდ შენთან დავრჩები....

სიკვდილის წინ რომ შემისრულონ თუნდაც ერთი ნატვრა, ვინატრებ კიდევ ერთხელ დავინახო შენი თვალები.....