– პოეტის ფიქრები – ბნელია ღამე, – უსასრულობის, მე ჩემს ლექსებში დავეძებ შველას, მივტირი ცრემლით დანისლულ წარსულს! და შემდეგ ვიწყებ შავ – თეთრზე წერას.. ....

მე პოეტი არ ვარ, არა, არც მწერალი ქალი ვარ, მაგრამ მთვარის სანახავად, ზეცას ლექსით ავდივარ!...

ვიღაც "ბრძნულ" აზრებს გვიღიტინებს ტვინში ბოდვებით, ამდენ წერაშიც, ლარის კურსი მგონი, გამყარდა,...

შავბნელ ოთახში წუხილი მღერის დიდი ხნის შემდეგ ჩამესმის ზარი, მოკეთე, მოძმე, ქილიკი, მტერი კარებთან დგას და სიცოცხლეს ელის.. poetis fiqri merab saluqvadze...