მერაბ სალუქვაძე – ბავშობა

– ბავშვობა

დაღლილი ღამით შევსცქერი მთვარეს,
ვიხრჩოლებ კვამლით გამჭვარტლულ ფილტვებს,
ვზივარ და ვფიქრობ, ყოველი კუთხე,
მოგონებებით ყოფილა მწუთხე..


მერაბ სალუქვაძე - ბავშვობა

მაინც სხვა იყო
ცა – ბავშვური,
ყოველდღიური,
და სად გაფრინდა?
ვინ მეტყვის განა,
რამდენი წვიმა
რამდენი ქარი
გადამივლია
თავქუდმოგლეჯილი,


merab saluqvadze bavshvoba


მერაბ სალუქვაძე - ჩემი ბავშვობა

ჩემი მონატრებული ბავშვობის დღიურებიდან

არდაბრუნების საგალობელს მღეროდა ჟამი...და გაყვითლებულ სამკუთხა ბარათს, ყოველ ძილისწინ გვიკითხავდა გადაღლილი დედა...
მამა სიზმრებში აღებდა კარებს, მოჰქონდა პური, ღიმილი, სითბო როგორც წესი, განსაცდელ წამთან შეგუებას გვაჩვევდა ყველას..


მინდა ვიყო ბავშვი

მინდა ერთი წამით ვიყო ბავშვი
ვიტირო და არ მივირთვა ქაში
მინდა ყოველ დღე ვიარო ბაღში
ვიცელქო და გავაწვალო მასწი...


ბავშვობა

უფრო წვიმიანი ვიდრე მზიანი
თითქმის ყოველთვის დღე ღრუბლიანი
გზა არა იანი და ვარდიანი