იასუნარი კავაბატა - Yasunari Kawabata



iasunari kavabata
კავაბატა იაპონელი მწერალია, იაპონიის ხელოვნების აკადემიის წევრი და ნობელის პრემიის ლაურეატი. 20-იან წლებში ემხრობოდა ნეოსენსუალისტების მოდერნისტულ ჯგუფს. მის შემოქმედებას ახასიათებს სწრაფვა ფსიქიკური ანალიზისკენ, ინტერესი ქვეცნობიერისადმი.
1899 წ.- დაიბადა აკუტაგავას სოფელში, ქალაქ ოსაკასთან ახლოს. ოჯახში, როგორც უფროსი შვილი, ექიმობის პრაქტიკას ეუფლებოდა. მამამისი ღრმადგანათლებული, ლიტერატურისა და ხელოვნების მოყვარული იყო.
1901 წ.- ტუბერკულოზით გარდაეცვალა მამა.
1902 წ.- ტუბერკულოზით გარდაეცვალა დედა. ბებიასთან ერთად გადავიდა იბარაკში.
1906 წ.- გარდაეცვალა ბებია.
1912 წ.- იბარაკში შევიდა საშუალო განათლების სკოლაში.
1914 წ.- უკვდება პაპა. ოსაკაში მცხოვრებ დედის ნათესავებს ბავშვი თავისთან მიჰყავთ, თუმცა სწავლის გასაგრძელებლად კავაბატა კვლავ ბრუნდება იბარაკში, სადაც საერთო საცხოვრებელში ცხოვრობს. შემდგომში მისი ობლობის პერიოდი მის შემოქმედებაშიც იჩენს თავს.
1917 წ.- ამთავრებეს საშუალო სკოლას და აბარებს უმაღლეს სკოლაში ტოკიოს უნივერსიტეტთან. სკოლის პერიოდში გატაცებული იყო მხატვრობით და ოცნებობდა გამხდარიყო მხატვარი, თუმცა უკვე 15 წლისამ გადაწვიტა ლიტერატურას გაჰყოლოდა. ინტერესს იჩენს სკანდინავიური ლიტერატურის მიმართ (განსაკუთრებით სტრინბერგის შემოქმედებაზე), ასევე იაპონელი ავტორების ნაწარმოებებით, რომელბიც ჯგუფ "სირაკაბას" სახელწოდებით იყვნენ ცნობილები.
1918 წ.- თავისი პირველი მოგზაურობა კუნძულ იძუზე.

1920 წ.- აბარებს ინგლისური ფილოლოგიის ფაკულტეტზე ტოკიოს უნივერიტეტში.
1921 წ.- გადადის იაპონიის ფილოლოგიის ფაკულტეტზე. იწყებს ლიტერატურულ მოღვაწეობას და აქვეყნებს მოთხრობების კრებულს სახეწლოდებით "ომში გმირულად დაცემულთა სახეები", ასევე უნივერსიტეტის ჟურნალში “ახალი ტალღა”, მუშაობს ერთ-ერთ რედაქტორად.
1924 წ.- დაამთავრდა ტოკიოს უნივერსიტეტი ბაკალავრის ხარისხით. ოქტომბერში 14-მა მწერალმა, სადაც კავაბატას გვერდით იყვნენ ეკომიცუ რეიტი, კატაოკა ტეპეი, ნაკაგავა ეიკი და სხვა, შექმნეს მოდერნისტული ჯგუფი. თავიანთ თავს ნეოსენსუალისტებს უწოდებდნენ. ჯგუფმა დაარსა ჟურნალი “ლიტერატურული ეპოქა”. კავაბატა ამ ჯგუფის მთავარი თეორეტიკოსი და იდეოლოგი იყო. ჯგუფის გაერთიანებამ 4 წელი გასტანა.
1925 წ.- გამოიცა მისი ძველი მოთხრობები “თექვსმეტი წლის ბავშვის დღიურები” და “ობლების გრძნობა”.
1926 წ.- გამოქვეყნდა რომანი “იძუელი მოცეკვავე”, რომელმაც დიდი პოპულარობა მოუტანა. რომანი მწერლის გვიანდელი შემოქმედების საუკეთესო ნაწერად ითვლება. ქორწინდება.
1929 წ.- გაზეთ “ასახი სიმბუნში” იწყება სერიული პუბლიკაცია თხზულებისა “მხიარული გოგოები ასაკუსადან”.
1931 წ.- იწყებს მუშაობას ექსპერიმენტული მანერით თხზულებაზე “კრისტალური ფანტაზია”(დარჩა დაუმთავრებელი) მოთხრობაზე დიდიზეგავლენა მოახდინა ჯეიმს ჯოისის “ულისემ”. 30-იან წლებში კავაბატა კვლავ აქვეყნებს მოდერნისტულ ნაწერებს, სადაც იყენებს მეხსიერების ნაკადს და ფროიდის ფსიქოანალიზს. ყველაზე მეტი სიურეალიზმი გამოვლინდა მოთხრობაში "ნემსები, მინა და ნისლი".
1932 წ.- გამოაქვეყნა სიურეალისტური მანერით დაწერილი მოთხრობა "ელეგია". კრიტიკოსებმა ფინალში კავაბატას ბუდიზმისაკენ მისწრაფებები დაინახეს.
1933 წ.- გამოქვეყნდა მოთხრობა "ფრინველები და ცხოველები"(დარჩა დაუმთავრებელი).
1934 წ.- აირჩიეს კონსულტანტ-მრჩეველად ლიტერატურის დარგში, საერთაშორისო უსაფრთხოების სამინისტროს დეპარტამენტის ეგიდით. ამთავრებს მუშაობას ავტობიოგრაფიულ მოთხრობაზე "წერილი მშობლებს". ორჯერ სტუმრობს იუძავის მთებს და იწყებს მუშაობას რომანზე "თოვლიანი მხარე".
1935 წ.- ჟურნალში "ნიქეონ ქორო" დაიბეჭდა რომან "თოვლიანი მხარის" პირველი ნაწილი. მომდევნო ნაწილები იბეჭდება სხვადასხვა ჟურნალებში 1937 წლამდე.
1938 წ.- ჟურნალისტის ამპლუაში წერს რეპორტაჟების სერიას იაპონიაში ჩატარებულ გოს თამაშებზე.
1941 წ.- სხვა მწერლებთან ერთად ორჯერ ეწვია მანჯურიას, მანჯურიის გაზეთის მოწვევით და კვანტუნსკის არმიის თაოსნობით.
1942 წ.- იწყებს მუშაობას რომანზე "თამაშ გოს ოსტატი"("მეიჯინი"), რომელიც დაასრულა 1954 წელს.
1943 წ.- იშვილა ძმის შვილი. გამოქვეყნებულ ნაწარმოებებში "დაბადების ადგილი" (დაუმთავრებელი); "მზის ჩასვლა"; "მამის სახელი"; "ტოკაიდოს გზა", მწერლი ინტერესდება ნაციონალური კულტურული ტრადიციების პრობლემით და იკვლევს მათ.
1945 წ.- ერთი თვის გამავლობაში მუშაობს მეომრის სახით საომარი ნაწილების კორესპონდენტად, კაგოსიმას პრეფექტურაში.
1946 წ.- იწყებს თანამშრომლობას გამომცემლობა "ნინგენში".
1948 წ.- ირჩევენ იაპონიის "პენ" კლუბის მე-4 პრეზიდენტად.
1949 წ.- გამოქვეყნდა "მთების კვნესა", "ათასფრთიანი წერო".
1950 წ.- ტრადიციების კვალდაკვალ, დაწყებულს ტანიჯაკაში 1934 წელს, გამოსცემს "ახალი ქრესტომათია ლიტერატურაში", სადაც ესეის ფორმაში იბეჭდება ნაწერები ისეთი იაპონელი მწერლებისა, როგორებიც არიან: აკუტაგავა რიუნოსკე, კიკუტი კანი, ისიკავა ძუნი და სხვა.
1955 წ.- აქვეყნებს რომანს "ტბა". ამთავრებს მუშაობას თავის ყველაზე მოცულობით დიდ ნაწარმოებზე "ტოკიოელები" და მოთხრობას "იყო ქალი".
1957 წ.- ჟურნალში "სინტიე" იწებს მოთხრობა "მძინარე მზეთუნახავების" გამოქვეყნებას.
1961 წ.- იწყებს მოთხრობა "ძველი დედაქალაქის" წერას.
1962 წ.- გამოქვეყნდა "ძველი დედაქალაქი".
1964 წ.- გამოქვეყნდა სიურეალისტური მოთხრობა "ხელი". იწყებს მუშაობას "გვირილებზე".
1969 წ.- ხდება ქალაქ იბარაკის საპატიო მოქალაქე.
1970 წ.- ნახულობს ტაივანს და კორეას.
1971 წ.- იღებს მონაწილეობას ტოკიოს გუბერნატორის საარჩევნო კამპანიაში.
1972 წ.- აპრილში იღუპება მომწამლავი ჰაერით თავის სამუშაო ოთახში ძუსიში. ვერსია - თვითმკვლელობა. მიზეზი დღემდე გაურკვეველია.
1985 წ.- იბარაკში იხსნება მისი სახლმუზეომი.

შემოქმედება:

იძუელი მოცეკვავე 1926წ.
მხიარული გოგოები ასაკუსადან 1930 წ.
თოვლიანი მხარე 1935-1937 წ.წ.
თამაშ გოს ოსტატი 1951-1954 წ.წ.
ათასფრთიანი წერო 1949-1952 წ.წ.
მთების კვნესა 1949-1954 წ.წ.
ტბა 1954 წ.
მძინარე მზეთუნახავები 1961 წ.
ძველი დედაქალაქი 1962 წ.
სილამაზე და მწუხარება 1964 წ.
ხელი 1964 წ.



Loading...

ტექსტის სანახავად გაიარეთ რეგისტრაცია.