ივანე კრილოვი - ბერიკაცი და მოჯამაგირე




ბერიკაცი მოდიოდა ტყიდგან სოფლად, სოფლად, შინა.
მოჯამაგირე თან ახლდა, მოუძღოდა წინა.
ამათ დათვი შეეჩეხა, ეცა ბერკაცს მრეშა,
საცოდავი წააქცივა, ამოიდო ქვეშა!
არიქა, თედო, მიშველე! იძახის დათია,
ნუ მიღალატებ, გენაცვა, მოკალ დათვია!.
მოჯამაგირემ შეჰმართა ალმასივით ცული,
ასეთი სტკიცა დათვს შუბლში, რომ განაბა სული!..
მერე ხანჯალი გაიძრო, უფუკა ათგანა,
დათია გადაარჩინა, ხელი გადიბანა...
დათია რაკი წამოდგა, მოსდგა თედუასა:
ლანძღავს... თედუა ჩაფიქრდა და იქექავს თმასა!
აბა, რა ჰქენი, შე ვირო, რად აიგდე თავი?



Loading...

ტექსტის სანახავად გაიარეთ რეგისტრაცია.