იქნება, ვიცი: არქივი, ცხრილიც...
ცხოვრობდა ბელა... და აღესრულა...
ვცხოვრობდი მართლაც! მივფრენდი თბილისს,
მხვდებოდნენ სადაც გია და შურა.
გაცოცხლდეს ისევ წარსული, ნეტავ:
ცამ თაკარა მზე არ დაიშურა,
სარდაფი ერთიც არ იყო, ჩემთან
სადაც არ სვამდნენ გია და შურა.
ძვირფას სახელებს სანთლებად ვანთებ.
ვტირი და პურზე ღვინის წვეთს ვწურავ.
თუმცა, ტიფლისის ძველ ქუჩაბანდებს
გავყვებით ისევ: მე, გია, შურა.
ბედნიერს, ვიცი, დრო როცა გავა
მომიგონებენ კეთილად სხვები.
- ფუჭია: შურას და გიას მსგავსად
არასდროს არვის არ ვეყვარები.
მთარგმნელი გულეური ვასილ
ცხოვრობდა ბელა... და აღესრულა...
ვცხოვრობდი მართლაც! მივფრენდი თბილისს,
მხვდებოდნენ სადაც გია და შურა.
გაცოცხლდეს ისევ წარსული, ნეტავ:
ცამ თაკარა მზე არ დაიშურა,
სარდაფი ერთიც არ იყო, ჩემთან
სადაც არ სვამდნენ გია და შურა.
ძვირფას სახელებს სანთლებად ვანთებ.
ვტირი და პურზე ღვინის წვეთს ვწურავ.
თუმცა, ტიფლისის ძველ ქუჩაბანდებს
გავყვებით ისევ: მე, გია, შურა.
ბედნიერს, ვიცი, დრო როცა გავა
მომიგონებენ კეთილად სხვები.
- ფუჭია: შურას და გიას მსგავსად
არასდროს არვის არ ვეყვარები.
მთარგმნელი გულეური ვასილ
