ემილი დიკინსონი - მუდამ მშიერი წლების მანძილზე



emili dikinsoni mudam mshieri wlebis mandzilze ucxouri literatura poezia proza

თარგმანი - ახალაძე დავით

მუდამ მშიერი წლების მანძილზე,
ერთმა მზიანმა დღემ დამაპურა,
ხელისკანკალით ჭიქა ავივსე
ტუჩი დამსუსხა ღვინომ ზღაპრულმა,

თუმცა ვიცოდი უმალ აჭრიდა
ნაგუბარ ნაღველს სიმაძღრე ხვალის,
გამოვეტირე ღია ფანჯრიდან
მტვრიან ქუჩაში დარჩენილ ხალისს.

ხვალე ეს ხვავი უნდა მომბეზრდეს,
აღარ ვარ ერთი ლუკმის შემყურე
ბუნების მზიან დარბაზობებზე
მე რომ ვუყოფდი მშიერ ბეღურებს.

სიმდიდრე უჩვევს გულ-მკერდს მისერავს,
სულს მარტოობა დაღივით უჩანს,
მე ახლა თავს ვგძნობ ბარში, გზის პირას,
მთიდან გადმორგულ დაგვალულ ბუჩქად.

შიმშილს კი მიჰყავს გლახაკთა მოდგმა
იქ, სადაც ცათა სანახებია
ყველა გამვლელი, ვინც კართან მოდგა,
ვინც ირეკდა და არ გაღებია.



Loading...

ტექსტის სანახავად გაიარეთ რეგისტრაცია.