ემილი დიკინსონი - მუსიკოსები გააფთრებით ეომებიან



emili dikinsoni musikosebi gaaftrebit eomebian ucxouri literatura poezia proza
თარგმანი - ახალაძე დავით

მუსიკოსები გააფთრებით ეომებიან
მდორე სიჩუმით გაჯერებულ ჰაერს სნებიანს
და ბრძოლის ჰანგი მოარული ქუჩაში შიშვლად
ცისკრის კიდეზე შეყოვნებულ ღამეს აღვიძებს
ქალაქის თავზე ჩამოჰგლიჯა ზეცას საკინძე
და გარიჟრაჟზე ცად ახალი სიცოცხლე იშვა

ის არც ჩიტია (არც ბუდე აქვს, არც საბუდარი),
არც მუსიკაა შებურული ბინდის სუდარით,
არც სიმღერაა, არც გუგუნი მთვარის დაირის,
არც ქადაგება მომნუსხავი, საამბიონე...
ის გზად ვარსკვლავებს წაიმძღვარებს, ვით ლამპიონებს
და შუადღემდე ქვეყნის ყველა კუნჭულს დაივლის.

ზოგმა იფიქრა, ცაში შუქთა ქორო მღეროდა,
ზოგსაც ეგონა, რბოლა იყო ციურ სფეროთა,
სინამდვილეში ის ხომ მხოლოდ ათინათია
გარდაცვლილ ბავშვთა, მამაკაცთა და ბანოვანთა;
ჩვენი იმ ქვეყნად ერთად შეყრის ჟამიც მოვა და
ყველას მის მბჟუტავ, მოვარდისფრო შუქზე დაგვთვლიან



Loading...

ტექსტის სანახავად გაიარეთ რეგისტრაცია.