სხეულო, გაიხსენე..
სხეულო, გაიხსენე არა მხოლოდ ის,თუ როგორ უყვარდი,
არა მხოლოდ ის საწოლები, სადაც იწექი,
ის სურვილებიც, რომელთაც მხოლოდ
შენთვის გაიბრწყინეს მჭვირვალ თვალებში,
და კრთოდნენ ხმაში- ავმა შემთხვევამ კი შეაყოვნა.
და ახლა როს ყოველი წარსულში დარჩა,
თითქოს სრულიად ჩაჰბარდი იმ შენს სურვილებს - როგორ ბრწყინავდნენ,
გაიხსენე, შენსკენ მოპყრობილ თვალებში:
როგორ კრთოდნენ ხმაში შენთვის, სხეულო.
ბარბაროსების მოლოდინში
-რას ველით აგორაზე თავმოყრილები?
ბარბაროსები შემოვლენ დღეს.
-და რატომაა სენატში არეულობა?
რას უსხედან სენატორნი და კანონებს აღარ იღებენ?
-რადგან ბარბაროსებს ელიან დღეს.
რა კანონები უნდა მიიღონ სენატორებმა;
ბარბაროსები მოვლენ თუ არა, კანონს შექმნიან.
-რას წამომდგარა დილაადრიან ჩვენი იმპერატორი
და ქალაქის ყველაზე მაღალ კარიბჭესთან
ტახტზს შემომჯდარა - საზეიმოდ, თვისი გვირგვინით?
-რადგანაც ბარბაროსებს ელიან დღეს.
იმპერატორი ელის მათ მეთაურს.
პერგამენტიც მზად ჰქონია გადასაცემად.
მრავალი ტიტული და სახელი ჩაუწერია.
-რას გამოსულან ჰიპატოსები და პრეტორები
მოქარგული,წითელი ტოგით;
რას მორთულან ამეთვისტოს სამაჯურებით,
და ბრწყინვალე,მოელვარე სმარაგდის ბეჭდით.
რად უპყრიათ ოქრო-ვერცხლით მიჯრით
მოოჭვილი ძვირფასი კვერთხი?
რადგანაც ბარბაროსებს ელიან დღეს
და ასეთი ნივთები თვალს ჭრის ბარბაროსებს.
რად არ მოდიან ღირსი რიტორნი
საკუთარი აზრის,სიტყვის სათქმელად?
რადგანაც ბარბაროსებს ელიან დღეს
მათ კი ეზარებათ გრძელი სიტყვა და სახალხო მოწოდებანი.
-რატომ დაიწყო ასე უეცრად ეს აღელვება,
არეულობა. (სერიოზული გახდა მათი სახენი).
რას დაცლილა ერთი ხელის მოსმით ქუჩები და მოედნები,
ძალზედ ჩაფიქრებულნი სახლში რად მიეშურებიან?
რადგან დაღამდა და ბარბაროსები კვლავ არ მოვიდნენ.
საზღვრებიდან დაბრუნებულთ თქვეს:
ბარბაროსები აღარ არსებობენო.
ახლა რაღა ვქნათ ბარბაროსთა გარეშე.
ისინი ხომ ერთ-ერთ გამოსავალს წარმოადგენდნენ.
ბარბაროსების მოლოდინში (თარგმანი 2)
–რას ველოდებით აგორაზე შეკრებილები?
დღეს ბარბაროსნი უნდა მოვიდნენ.
–ჩვენს სენატში რად სუფევს უქმე? რატომ სხედან
სენატორები და არაფერს კანონმდელობენ?
იმიტომ, რომ დღეს ბარბაროსნი უნდა მოვიდნენ.
რა კანონები უნდა შექმნან კანონმდებლებმა?
საცაა მოვლენ ბარბაროსნი – თვითონ შექმნიან.
–იმპერატორი უთენია რატომ ამდგარა,
და რად ზის ტახტზე, ქალაქის მთავარ კარიბჭესთან,
გვირგვინმოსილი?
იმიტომ, რომ დღეს ბარბაროსნი უნდა მოვიდნენ
და ხელმწიფემ ჩვენმა მათი ბელადი უნდა მიიღოს.
გრაგნილიც კი აქვს მზად, რომ გადასცეს,
ტიტულთა და დიად სახელთა ხსენებით სავსე.
–ჩვენი ორი პრეტორი და კონსული რატომღა წარდგა დღეს
ნაქარგებით დამშვენებული ალისფერი მოსასხამებით?
რად უკეთიათ ამეთვისტოთი უხვად შემკული სამაჯურები,
და დიდებული ზურმუხტებით მოკისკასე ბეჭდები – რისთვის?
ხელთ მოხდენილი რად უპყრიათ კვერთხნი, რომელთაც
ოქრო-ვერცხლის დახვეწილი ამკობს ვარაყი?
იმიტომ, რომ დღეს ბარბაროსნი უნდა მოვიდნენ
და მსგავსნი ნივთნი თვალს სჭრით ბარბაროსთ.
–მითხარით, სიტყვით რატომ არ გამოდიან
ჩვენი რჩეული მჭევრმეტყველნი, როგორც სჩვევიათ,
და არ ამბობენ თავიანთ სათქმელს?
იმიტომ, რომ დღეს ბარბაროსნი უნდა მოვიდნენ
და მათ ყურსა სჭრით ენამჭევრობა, საჯარო სიტყვა.
–საიდან გაჩნდა ეს უცაბედი მოუსვენრობა, დაბნეულობა?
(სერიოზულობა დასდებია სახეზე ყველას.)
რა ემართებათ ქუჩა-მოედნებს, რად იცლებიან ასე სწრაფად
და რად იჩქარის ყველა შინისკენ, ჩაძირული საკუთარ ფიქრში?
იმიტომ, რომ ღამე ჩამოწვა, ბარბაროსნი კი აღარ მოვიდნენ.
და ვიღაცამ, საზღვრიდან სულ ახლახანს დაბრუნებულმა
თქვა, ჭაჭანებაც არსად არის ბარბაროსთაო.
–ახლა რაღა ვქნათ, რა ბედს ვეწიოთ ბარბაროსთა მათ გარეშე?
ხსნა და საშველი ჩვენი სწორედ ის კაცნი იყვნენ!
გვერდითა მაგიდა
ოციოდე წლის თუ იქნება.
და მაინც, თითქმის დარწმუნებული ვარ,
რომ ზუსტად ამდენი წლის წინ დავტკბი ამ ტანით.
სულაც არაა ეს ეროსის წამოხურება.
როგორც შევედი კაზინოში:
დროც არ მქონდა ბევრი დალევის.
იმავე ტანით დავტკბი მე მაშინ.
თუმცა არ მახსოვს ”სად” - ეს დავიწყება არაფერს ნიშნავს.
და აი,ახლა, როცა მიუჯდა გვერდით მაგიდას
ვიცნობ მის ყველა კრთომას - და ტანსაცმლის ქვეშ კი
საყვარელ შიშველ ნაკვთებს ვუმზერ ისევაც.
ითაკა
ითაკისკენ მიმავალ გზას როს შეუდგები,
ინატრე, გრძელი იყოს შენი სავალი
თავგადასავლით და ცოდნით აღსავე.
ლესტრიგონებსა და კიკლოპებს არ შეუშინდე,
ასეთს ხომ ვეღარ შეხვდები შენს სავალ გზაზე -
ფიქრი შენი თუ მაღალია,
ხოლო რჩეული აღტკინება სულს, სხეულს ეკვრის.
ლესტრიგონებსა და კიკლოპებს, შმაგ პოსეიდონს ვერ შეეყრები,
თუ მათ სულის წიაღში არ გაატარებ,
თუკი სული შენ მათ თვალწინ არ დაგიყენებს.
ინატრე, გრძელი იყოს შენი სავალი.
მრავალი იყოს ზაფხულის დილა;
რა სიხარულით,ნეტარებით შეხვალ
პირველად ნანახ ნავსადგურებში,
გაჩერდები ფინიკიურ სავაჭროებში,
შეიძენ:
მარგალიტსა და მარჯანს, ქარვას და გიშერს.
ყველა სახის მათრობელა სურნელს,
რაც შეიძლება მეტ მათრობელა სურნელს.
მოინახულე ეგვიპტური ბევრი ქალაქი,
დაუსრულებლად სწავლობდე სწავლულებისგან.
მუდამ გახსოვდეს ითაკა -
იქ ჩასვლაა შენი მიზანი.
მაგრამ ოდნავაც არ ააჩქარო მოგზაურობა.
დიდი ხანი სჯობს რომ გაგრძელდეს
და შენს კუნძულზე უკვე მხცოვანმა ჰპოვო ნავსაყუდელი.
გზაში მონაგებით გამდიდრებული
ითაკისგან სიმდიდრეს არ ელოდები.
ითაკამ მოგცა მშვენიერი მოგზაურობა.
მის გარეშე გზას არც შეუდგებოდი.
სხვა არაფრის მოცემა მას აღარ ძალუძს.
და თუ ღარიბი მოგეჩვენება,ითაკას არ მოუტყუებიხარ.
ასეთი ბრძენი და გამოცდილი
აწ უკვე ხვდები ითაკები რას აღნიშნავენ.
სხეულო, გაიხსენე არა მხოლოდ ის,თუ როგორ უყვარდი,
არა მხოლოდ ის საწოლები, სადაც იწექი,
ის სურვილებიც, რომელთაც მხოლოდ
შენთვის გაიბრწყინეს მჭვირვალ თვალებში,
და კრთოდნენ ხმაში- ავმა შემთხვევამ კი შეაყოვნა.
და ახლა როს ყოველი წარსულში დარჩა,
თითქოს სრულიად ჩაჰბარდი იმ შენს სურვილებს - როგორ ბრწყინავდნენ,
გაიხსენე, შენსკენ მოპყრობილ თვალებში:
როგორ კრთოდნენ ხმაში შენთვის, სხეულო.
ბარბაროსების მოლოდინში
-რას ველით აგორაზე თავმოყრილები?
ბარბაროსები შემოვლენ დღეს.
-და რატომაა სენატში არეულობა?
რას უსხედან სენატორნი და კანონებს აღარ იღებენ?
-რადგან ბარბაროსებს ელიან დღეს.
რა კანონები უნდა მიიღონ სენატორებმა;
ბარბაროსები მოვლენ თუ არა, კანონს შექმნიან.
-რას წამომდგარა დილაადრიან ჩვენი იმპერატორი
და ქალაქის ყველაზე მაღალ კარიბჭესთან
ტახტზს შემომჯდარა - საზეიმოდ, თვისი გვირგვინით?
-რადგანაც ბარბაროსებს ელიან დღეს.
იმპერატორი ელის მათ მეთაურს.
პერგამენტიც მზად ჰქონია გადასაცემად.
მრავალი ტიტული და სახელი ჩაუწერია.
-რას გამოსულან ჰიპატოსები და პრეტორები
მოქარგული,წითელი ტოგით;
რას მორთულან ამეთვისტოს სამაჯურებით,
და ბრწყინვალე,მოელვარე სმარაგდის ბეჭდით.
რად უპყრიათ ოქრო-ვერცხლით მიჯრით
მოოჭვილი ძვირფასი კვერთხი?
რადგანაც ბარბაროსებს ელიან დღეს
და ასეთი ნივთები თვალს ჭრის ბარბაროსებს.
რად არ მოდიან ღირსი რიტორნი
საკუთარი აზრის,სიტყვის სათქმელად?
რადგანაც ბარბაროსებს ელიან დღეს
მათ კი ეზარებათ გრძელი სიტყვა და სახალხო მოწოდებანი.
-რატომ დაიწყო ასე უეცრად ეს აღელვება,
არეულობა. (სერიოზული გახდა მათი სახენი).
რას დაცლილა ერთი ხელის მოსმით ქუჩები და მოედნები,
ძალზედ ჩაფიქრებულნი სახლში რად მიეშურებიან?
რადგან დაღამდა და ბარბაროსები კვლავ არ მოვიდნენ.
საზღვრებიდან დაბრუნებულთ თქვეს:
ბარბაროსები აღარ არსებობენო.
ახლა რაღა ვქნათ ბარბაროსთა გარეშე.
ისინი ხომ ერთ-ერთ გამოსავალს წარმოადგენდნენ.
ბარბაროსების მოლოდინში (თარგმანი 2)
–რას ველოდებით აგორაზე შეკრებილები?
დღეს ბარბაროსნი უნდა მოვიდნენ.
–ჩვენს სენატში რად სუფევს უქმე? რატომ სხედან
სენატორები და არაფერს კანონმდელობენ?
იმიტომ, რომ დღეს ბარბაროსნი უნდა მოვიდნენ.
რა კანონები უნდა შექმნან კანონმდებლებმა?
საცაა მოვლენ ბარბაროსნი – თვითონ შექმნიან.
–იმპერატორი უთენია რატომ ამდგარა,
და რად ზის ტახტზე, ქალაქის მთავარ კარიბჭესთან,
გვირგვინმოსილი?
იმიტომ, რომ დღეს ბარბაროსნი უნდა მოვიდნენ
და ხელმწიფემ ჩვენმა მათი ბელადი უნდა მიიღოს.
გრაგნილიც კი აქვს მზად, რომ გადასცეს,
ტიტულთა და დიად სახელთა ხსენებით სავსე.
–ჩვენი ორი პრეტორი და კონსული რატომღა წარდგა დღეს
ნაქარგებით დამშვენებული ალისფერი მოსასხამებით?
რად უკეთიათ ამეთვისტოთი უხვად შემკული სამაჯურები,
და დიდებული ზურმუხტებით მოკისკასე ბეჭდები – რისთვის?
ხელთ მოხდენილი რად უპყრიათ კვერთხნი, რომელთაც
ოქრო-ვერცხლის დახვეწილი ამკობს ვარაყი?
იმიტომ, რომ დღეს ბარბაროსნი უნდა მოვიდნენ
და მსგავსნი ნივთნი თვალს სჭრით ბარბაროსთ.
–მითხარით, სიტყვით რატომ არ გამოდიან
ჩვენი რჩეული მჭევრმეტყველნი, როგორც სჩვევიათ,
და არ ამბობენ თავიანთ სათქმელს?
იმიტომ, რომ დღეს ბარბაროსნი უნდა მოვიდნენ
და მათ ყურსა სჭრით ენამჭევრობა, საჯარო სიტყვა.
–საიდან გაჩნდა ეს უცაბედი მოუსვენრობა, დაბნეულობა?
(სერიოზულობა დასდებია სახეზე ყველას.)
რა ემართებათ ქუჩა-მოედნებს, რად იცლებიან ასე სწრაფად
და რად იჩქარის ყველა შინისკენ, ჩაძირული საკუთარ ფიქრში?
იმიტომ, რომ ღამე ჩამოწვა, ბარბაროსნი კი აღარ მოვიდნენ.
და ვიღაცამ, საზღვრიდან სულ ახლახანს დაბრუნებულმა
თქვა, ჭაჭანებაც არსად არის ბარბაროსთაო.
–ახლა რაღა ვქნათ, რა ბედს ვეწიოთ ბარბაროსთა მათ გარეშე?
ხსნა და საშველი ჩვენი სწორედ ის კაცნი იყვნენ!
გვერდითა მაგიდა
ოციოდე წლის თუ იქნება.
და მაინც, თითქმის დარწმუნებული ვარ,
რომ ზუსტად ამდენი წლის წინ დავტკბი ამ ტანით.
სულაც არაა ეს ეროსის წამოხურება.
როგორც შევედი კაზინოში:
დროც არ მქონდა ბევრი დალევის.
იმავე ტანით დავტკბი მე მაშინ.
თუმცა არ მახსოვს ”სად” - ეს დავიწყება არაფერს ნიშნავს.
და აი,ახლა, როცა მიუჯდა გვერდით მაგიდას
ვიცნობ მის ყველა კრთომას - და ტანსაცმლის ქვეშ კი
საყვარელ შიშველ ნაკვთებს ვუმზერ ისევაც.
ითაკა
ითაკისკენ მიმავალ გზას როს შეუდგები,
ინატრე, გრძელი იყოს შენი სავალი
თავგადასავლით და ცოდნით აღსავე.
ლესტრიგონებსა და კიკლოპებს არ შეუშინდე,
ასეთს ხომ ვეღარ შეხვდები შენს სავალ გზაზე -
ფიქრი შენი თუ მაღალია,
ხოლო რჩეული აღტკინება სულს, სხეულს ეკვრის.
ლესტრიგონებსა და კიკლოპებს, შმაგ პოსეიდონს ვერ შეეყრები,
თუ მათ სულის წიაღში არ გაატარებ,
თუკი სული შენ მათ თვალწინ არ დაგიყენებს.
ინატრე, გრძელი იყოს შენი სავალი.
მრავალი იყოს ზაფხულის დილა;
რა სიხარულით,ნეტარებით შეხვალ
პირველად ნანახ ნავსადგურებში,
გაჩერდები ფინიკიურ სავაჭროებში,
შეიძენ:
მარგალიტსა და მარჯანს, ქარვას და გიშერს.
ყველა სახის მათრობელა სურნელს,
რაც შეიძლება მეტ მათრობელა სურნელს.
მოინახულე ეგვიპტური ბევრი ქალაქი,
დაუსრულებლად სწავლობდე სწავლულებისგან.
მუდამ გახსოვდეს ითაკა -
იქ ჩასვლაა შენი მიზანი.
მაგრამ ოდნავაც არ ააჩქარო მოგზაურობა.
დიდი ხანი სჯობს რომ გაგრძელდეს
და შენს კუნძულზე უკვე მხცოვანმა ჰპოვო ნავსაყუდელი.
გზაში მონაგებით გამდიდრებული
ითაკისგან სიმდიდრეს არ ელოდები.
ითაკამ მოგცა მშვენიერი მოგზაურობა.
მის გარეშე გზას არც შეუდგებოდი.
სხვა არაფრის მოცემა მას აღარ ძალუძს.
და თუ ღარიბი მოგეჩვენება,ითაკას არ მოუტყუებიხარ.
ასეთი ბრძენი და გამოცდილი
აწ უკვე ხვდები ითაკები რას აღნიშნავენ.
