უიტმენი უოლტ



მე დამესიზმრა

მე დამესიზმრა ქალაქი მთელი ქვეყნისგან დაუძლეველი
და მომეზმანა
რომ მას ნამდვილი მეგობრობის ქალაქი ერქვა.
უმეტეს სხვისა იქ დიდი და მძლე სიყვარული
სწამდათ და იგი ყოველ მათგანს წინ მიუძღოდა.
მათი სიცოცხლე სავეს იყო ამ სიყვარულით
და ის ყოველ წუთს გამოსჭვიოდა მათ სიტყვებში
და მათ ყოველ გამოხედვაში.

მეგობარო, ეს არ არის წიგნი

მეგობარო, ეს არ არის წიგნი,
ხელი ახლე და კაცს შეეხები,
( ნუთუ ღამეა და მე და შენ მარტოკა დავრჩით)
ეს მე ვარ - შენ რომ გიჭირავს ხელში
და ვისაც შენნ ხელით უპყრიხარ,
გადმოვალაჯე ამ წიგნიდან,
მოვედი შენტან
და სიკვდილმა ვერ დამაკავა.
ო, როგორ მარწევს და ძილსა მგვრის შენი თითები,
გულზე მეცემა შენი სუნთქვა ციურ ნამივით
და შენი მშვიდი გულისცემა მესალბუნება,
მე ვგრძნობ ვინთქმები,
ვიძირები თხემით ტერფამდე.

ო, კაპიტანო! ჩემო კაპიტანო!

ო, კაპიტანო! ჩემო კაპიტანო! დასრულდა მგზავრობა, ხიფათით აღსავსე;
მიწყნარდა ღელვა და ჩაცხრა ქარიშხალი, გაუძლო ხომალდმა უამრავ განსაცდელს;
ნაპირს მივაღწიეთ, მშვიდობით დავბრუნდით. უკვე ახლოსაა, მოჩანს ნავსადგური;
ხედავ, ხალხი გველის, რეკავენ ზარები – ჩვენი გამარჯვების ჯილდო, საზღაური;
მაგრამ ო, ეგ გული! ეგ გული იცლება
სისხლისგან, გემბანზე წითელი ლაქა მოჩანს.
უკვე ვერაფერი ვეღარ შეიცვლება,
ჩემი კაპიტანი სიკვდილმა შემობოჭა.

ო, კაპიტანო! ჩემო კაპიტანო! წამოდექ, უსმინე, ზარი რომ გუგუნებს;
შენ გეგებებიან, მაღლა რომ ისვრიან ფერადი ლენტებით მორთულ თაიგულებს;
წამოდექ – ეს დროშა ხომ შენთვის ფრიალებს, შენთვის აჟღერებენ ბუკსა და ნაღარას,
შენ გესალმებიან, არ გესმის ძახილი? იქნება ხანგრძლივმა მგზავრობამ დაგღალა?
აქეთ, კაპიტანო! ო, მამავ ძვირფასო!
ეს ჩემი ხელია შენი სასთუმალი.
ალბათ, მესიზმრება, რომ ჩემს წინ, გემბანზე
წევხარ სიკვდილისგან ცივი და მდუმარე.

ჩემი კაპიტანი პასუხს არ იძლევა, გაფითრდა ბაგე და თანდათან ცივდება,
ვეღარ გრძნობს შეხებას, გული აღარ უძგერს, სული და სხეული
ერთმანეთს სცილდება;
ხომალდმა ნაპირას ჩაუშვა ღუზა და დგას გამარჯვებული, ასრულდა, რაც გვსურდა;
მიზანს მივაღწიეთ. ხანგრძლივი, დამღლელი ეს მოგზაურობა
დამთავრდა, დასრულდა;
ჩაჰბერეთ საყვირებს, დარეკეთ ზარები!
მე კი მწუხარების თრთოლვამ ამიტანა,
გემბანზე ჩამოწვა სიკვდილის მდუმარება,
წევს გაციებული ჩემი კაპიტანი.

უბრალო მეძავს

დამშვიდდი, კდემა განიშორე ჩემთან -
მე ვარ უოლტ უიტმენი,
ბუნებასავით უხვი და მძლავრი
და ვიდრე შენ მზე არ უარგყოფს არც მე უარგყოფ
ვიდრე წყალი დის შენთვის
და შრიალს არ იშლიან შენთვის ფოთლები
ეგრევ ჩემი ხმაც არ მოიშლის დენას და შრიალს შენს გასაგონად,
ჩემო გოგონი, მე გინიშნავ პაემანს,
გეტყვი:
მოემზადე, ღირსეულად შემეყარო,
და კიდევ გეტყვი:
მომთმენი და სრულქმნილი იყავ ვიდრე მე მოვალ,
ახლა კი,
რომ არ დაგავიწყდე,
მე შენ დიდხანს გესალმები ჩემეულ მზერით.

ქალი რომელიც მე მელოდება

ქალი რომელიც მე მელოდება, სრულყოფილია, ყოვლად უზადო,
თუმცა უზადო არ იქნებოდა სექსი რომ აკლდეს ან კაცის ვნება.

სექსი მოიცავს ყოველივეს, სხეულებს, სულებს,
აზრებს, მტკიცებებს, სისუფთავეს, შედეგს სინაზეს,
წარმოჩინებას, ჯანმრთელობას, ამპარტავნებას,
მზერას, ბრძანებას, დედაშვილურ იდუმალებას და დედის ხსენსაც,
ყოველგვარ იმედს მოწყალებას და თანადგომას,
მშვენიერებას, სიყვარულს ვნებას, სიამოვნებას და განცხრომას ამქვეყნად ყოველს,
ყოველ მთავრობას, მოსამართლეს, ღმერთსა და ლტოლვას,
ამ ყოველივეს დაიტევს სქესი, როგორც საკუთარ არსის ნაწილებს და გამართლებას.

კაცი რომელსაც მე ვაღიარებ საკუთარ სქესის მშვენიერებას გრძნობს და ამჟღავნებს
ყოველგვარი კდემის გარეშე
ქალი, რომელსაც მე ვაღიარებ საკუთარ სქესის მშვენიერებას გრძნობს და ამჟღავნებს
ყოველგვარი კდემის გარეშე.

მე მსურს გავშორდე უვნებო ქალებს,
მე მინდა დავრჩე მასთან რომელიც მე მელოდება
და ცხელსისხლიან ქალებთან მხოლოდ,
ვხედავ ისინი არ უარმყოფენ და ესმით ჩემი,
ისინი ჩემი ღირსნი არიან, იმ ქალებისთვის მე ვიქნები
რჩეული ქმარი.

მე მათზე კარგი არ ვარ ბეწოთიც,
მზემ და ქარბუქმა მათი სახე გააუხეშა,
ქადაგის სილბო და ძლიერება დაჰყვა მათ სხეულს,
მათ ეხერხებათ ცხენზე ჯდომა, ნიჩბების მოსმა,
ცურვა, სირბილი, ნადირობა და ორთაბრძოლა,
მშვილდისრის სროლა, უკან დახევა, წინსვლა-შეტევა და თავის დაცვა,
მტკიცედ იცავენ თავის უფლებებს, არიან მშვიდნი, სუფთანი და თავდაჭერილნი.

მე ვექაჩები თქვენს სამოსს ჩემსკენ, თქვენსას ქალებო,
მე აღარ მოგცემთ თქვენ წასვლის ნებას,
მე ყოველივე კარგი მსურს თქვენთვის,
მე თქვენთვისა ვარ, თქვენ კი ხართ ჩემთვის,
და არა მხოლოდ ჩვენი სურვილით, სხვათა ნებითაც.
თქვენს ბნელ წიაღში ძინავთ მგოსნებს და დიად გმირებს,
და გააღვიძებას მათ მხოლოდღა ჩემი შეხება, სხვას
უარყოფენ.

მე ვარ, ქალებო, მე შევქმენი გზა საკუთარი,
მე ვარ სასტიკი, ენამწარე, დიდი, ჯიუტი, მაგრამ მიყვარხართ,
მე თქვენ არ გატკენთ იმაზე მეტს ვინემ გჭირდებათ,
მე ჩაგისახავთ ვაჟებს და ქალებს, ქვეყნის შესაფერთ
ნელ-ნელა მაგრამ უხეში და მტკიცე კუნთებით, და არ
მოვუსმენ ხვეწნა-მუდარას,
ვერ მოგცილდებით ვიდრე ბოლომდე აღარ დავთესავ
რაც ასე დიდხანს ვაგროვე ჩემში.

მე თქვენში ვაშრობ, მდინარეებს მღელვარეთ ჩემში,
თქვენში ვინახავ ათასწლეულებს,
მე თქვენში ვთესავ ჩემს საყვარელ თესლს და ამერიკის თესლს უსაყვარლესს.
ჩემი თესლიდან გაიზრდებიან ულამაზესი და ჯანსაღი ქალიშვილები,
ხელოვანები, მუსიკოსები, და მომღერლები,
და ჩასახული ჩვილები ჩემგან ჩასახავენ თავის წილ ჩვილებს,
მე ველოდები სრულყოფილ ნაგრამს ჩემი ვნებისგან,
მე მწამს და მჯერა რომ სხვებს ისინი შეერწყმებიან ისევე კარგად
როგორც მე და თქვენ ვერწყმით ერთმანეთს,
მოვიმკი ნაყოფს, უჯანსაღესს, მათი ვნებისგან,
როგორც მე ვიმკი ახლა ნაყოფს ჩემი ვნებისას,
საყვარელ ნაგრამს ველოდები დაბადებისგან,
სიცოცხლისაგან, სიკვდილისგან, უკვდავებისგან
ასე საყვარლად დათესილს ჩემგან.



Loading...

ტექსტის სანახავად გაიარეთ რეგისტრაცია.