ფარზალი არიფ



ვერ აღვსდექ

ვერ აღვსდექ და
ალფ-ბეგობაც ვერ მოვიხვეჭე
სახელოვნობით რომ მიხვდე, ვინ ვარ.
ნამარდ მომხვდურებს
სამარე ვერ გავუჭერი,
ჩემი სიმედგრით რომ მიხვდე, ვინ ვარ...
ღრმა ძილით კი
მიცნობ, შენი შვილიშვილი ვარ, მამავ ყაზანო!

იშოვა რკინა

იშოვა რკინა,
ქვანახშირი დააკლდა,
იშოვა ქვანახშირი,
რკინა დააკლდა...
იშოვა რკინაც ბოლოს
და ქვანახშირიც...
სიცოცხლე არ ეყო მხოლოდ.

მომატყუა მე

მომატყუა მე,
მოგატყუა შენ...
მოატყუა ერთი,
მოატყუა ორი
არ შეეშვა ტყუილს.
ბოლოს იმ მამაწაწყმედილმა
მიწაც მოატყუა:
მოფარცხა და არ მოხნა.

შხუილით მოსულმა წვიმამაც კი.

შხუილით მოსულმა წვიმამაც კი
ვერ გაანელა გულებში ეს ხანძარი.
ასე გვიან რად დაბრუნდი მამა?
ერთი სულაც ვერ დაბრუნდა!

ღმერთო ეს რა იდუმალებაა.

ღმერთო ეს რა იდუმალებაა:
ბადეში მოყოლილი თევზი,
ასო-ასოდ აქნილი თევზი,
ტაფაზე აშიშხინებული თევზი
. . . ოკეანეს ხედავდა სიზმარში.



Loading...

ტექსტის სანახავად გაიარეთ რეგისტრაცია.