ფიზული მუჰამედ



ამგვარ ყოფით რომ მომთენთა...

ამგვარ ყოფით რომ მომთენთა, სატრფო თვით არ ითენთება?
ცა გადაწვა ჩემმა მოთქმამ, ბედის კვარი არ ინთება?

ყველა თავის მიჯნურს ნახელს - უთვლის მკურნავ წამლის სახელს,
ჩემს საკურნავს რად არ ამხელს, ჩემი სნება ახსენდება?

დარდი დიდხანს, დიდხანს ვმალე, მრქვეს სატრფოსთან აჩენ მალე,
რომ გავენდი ნეტავ ხვალე, დაიჯერებს ან ეთნევა?

ბნელგაყრისას მეწვის ჯანი, თვალთგან ზღვაობს ცრემლის ღვარი,
ხალხს აღვიძებს ჩემი ზარი, შავ ბედს ღამე არ ენთება?

შენს ვარდსახეს ვკიდე მზერა, თვალთგან მიდის სისხლი თქერად,
არის ყვავილთ ყელთა ღერა, მდინარ წყალნი იხელთება?

არ მინდოდა შენით ბნედა, შენ მირიე გონი ბედ ავს
ჩემი მყვედრი როცა გხედავს სირცხვილით არ იღვენთება?

ფიზული ვარ რინდად მარი, ხალხისაგან განაყარი,
ჰკითხე ეს რა ტრფობა არი, ამ ტრფობით არ ითენთება?

ტრფობისგან ტანში მიზის ფარული სნება

ტრფობისგან ტანში მიზის ფარული სნება, ექიმო,
ჩემ ყუჩ საწუხარს ხალხს ნუ გაუნდობ მნებავს ექიმო.

მაქვს საწუხარი, რომ მირჩევნია მრავალ მალამოს,
დარდს შემატოვე, აღარ გაბედო ხლება, ექიმო.

მაჯის მოსინჯვით რომც გამოიცნო დარდის რაობა,
არ თქვა, უდარდელს ნუღარ შეამთხვევ სნებას, ექიმო.

ტანთშემოძარცვულს მიხილე ყოფა ჟამსა გაყრისას,
მყოფობს განკითხვა, არ ღირს უარის გება, ექიმო.

ნუღარ წუხდები, გადამიწურე ფიზულს იმედი,
იმედს რას აქნევს, ვინც კი ამსენით დნება, ექიმო.



Loading...

ტექსტის სანახავად გაიარეთ რეგისტრაცია.