ქიშვერი ნემათულაჰ



მივეჯაჭვე ლამაზთვალას.

მივეჯაჭვე ლამაზთვალას, არ ჩანს მშველი, რაღა ვქნა,
ვბორიალობ მინდორ-ველად როგორც შველი რაღა ვქნა.

მაგ ფერიის ღაწვმშვენისგან სიყვარული მედება,
მარტო შთენილს მომეძალა შფოთვა მშლელი, რაღა ვქნა.

კმარა რაც კი ნამი მდინა, ვშიშნეულობ რომ თავზე,
უცაბედად არ დამემხოს ზეცა მთელი, რაღა ვქნა.

ჩემს თვალთაგან კი მოწვეთობს სისხლრეული ცრემლები,
მაგრამ დღესაც უსაშველოდ ნაყოფს ველი, რაღა ვქნა.

ხალხი ამბობს, მიჯნურია კვლავაც გლახა ქიშვერი,
მართალ სიტყვას ვერ დავუშლი, არ ვარ მქმნელი, რაღა ვქნა.

სული თუ მტოვებს

სული თუ მტოვებს, დე შენ იცოცხლე, ვინაღვლი არას,
დილის იმედი ბნელგანშორების უკუნეთს ფარავს.

რომც დამასეტყვონ წვიმა ისართა, არ შევცვლი გეზებს,
ქააბის ნატრულს ეკალ-ბარდების შიში არ მზარავს.

ტრფობასრულ მეტრფეს თავლაფდასხმისა არა აქვს დარდი,
წარღვნას რას შიშობ თუკი ნოესთან დაიცემ კარავს.

არ დამიკემსო საგულისპირე, მოკეთევ, რადგან
საგულპირესთვის არას ვინაღვლი, გულს სატრფო დაღავს.

სატრფო თუ მეტყვის რაყიფს კისერი სწყვიტე, ქიშვერი,
ზეცას ვუჯერებ მზაკვარ ეშმაკის დარდი არც მახლავს.



Loading...

ტექსტის სანახავად გაიარეთ რეგისტრაცია.