პუანტილიზმი - წერტილების მხატვრობა



huantilizmi - wertilebis mxatvroba
პუანტილიზმი ეს არის უფრო სტილი, ვიდრე მიმდინარეობა მხატვრობაში, რომლის დროსაც მხატვრები მიმართავენ სიუჟეტის წერტილებით დახატვას. წერტილები შეიძლება იყოს მკვეთრი ფერების ფართო და ვიწრო მონასმებით. ტექნიკა ეყრდნობა მაყურებლის თვალზე და გონებაზე “ძალადობას”, მოზაიკურად აწყობილი მკვეთრი ფერემის ერთობლიობას და ასევე უფრო მეტად დივიზიონიზმთან მიახლოებას. დივიზიონიზმი დაკავშირებულია ფერების თეორიასთან, პუანტელიზმი კი უფრო მეტად ფოკუსირებულია სპეციფიკურ მანერაზე შესრულების, პროფესიული ხერხების ერთობლიობაზე ხატვის დროს. ამ ტექნიკით მუშაობა შეინიშნება სიორას, სინიაკის და კროსის ნამუშევრებში.

პუანტილიზმის გამომგონებლად მიჩნეულია ჟორჟ სიორა, რომელმაც 1986 წელს მიაგნო მეთოდს. ეს ტერმინი პირველად 80-იანი წლების ბოლოს შეარქვეს არტ-კრიტიკოსებმა მათ ნამუშევრებს და ეს უფრო დამცინავი სიტყვა იყო. პუანტილიზმი იყენებს “ცწყშ” მეთოდს ანუ ოთხი ფერის ერთობას: ცისფერი, წითელი, ყვითელი და შავი. მეთოდს თავიანთ მხატვრობაში იყენებდნენ: პოლ სინიაკი, ჰენრი კროსი, ჯონ როი, მაქსიმილიან ლუკი, ვინსენტ ვან გოგი, კამილ პისარო, თეო ვან რისელბერგი, ჩაკ კლოზე და ჟორჟ ლემენი. ეს მეთოდი პოსტიმპრესიონიზმის წიაღში წარმოიშვა.

როგორც გითხარით, პუანტილიზმიდან განვითარდა ალტერნატიული ტექნიკა დივიზიონიზმი. სადაც, მნიშვნელოვანი ფერემის გამოყენების ტექნიკაა. სიორას ეს ნამუშევარი "კვირადღე კუნძულ გრან-ჟატზე" XIX საუკუნის მხატვრობის ერთ-ერთ საუკეთესო ნიმუშად ითვლება.






სიორა ”კვირადღე კუნძულ გრან-ჟატზე” 1884-1886

Loading...

ტექსტის სანახავად გაიარეთ რეგისტრაცია.