გეგეშიძე თამარ - Gegeshidze Tamar



სახეცვლა

მე გავიზარდე. გავასმაგდი.
სხეულის თითოეული ნაწილით შევავსე სამყარო,
ფიქრის ყოველი კუნჭული,
ყველა მიზეზი ჩემი არსებობის.
ყველაფერი, რაც აქამდე იყო
ჩემი ნაწილი აღარაა,
მე სხვა ვარ,
უფრო დიდი და არარსებული.
საკუთარ სულსა და სხეულში გათქვეფილი.
ღამ-ღამობით ვერ ვიძინებ
და კიდევ უფრო მჯერა სიზმრების,
რომლებიც ჩემთან ისევ აღარ მოდიან,
რომელთაც სადღაც სიღრმეში ანადგურებს ჩემი გონება.
ასე ფორთხვით არ მოდის გაზაფხული.
სიბრალული კი მიწაზე გართხმულა ნეშომპალასავით,
მეც მიწაზე გართხმული ვუსმენ კოჭლის ფეხის ხმას,
ასე უფრო ადვილია თვალთვალი,
როცა არაფერს წარმოადგენ.
თუმცა სხეულის თითოეული ნაწილით სავსეა სამყარო,
ფიქრის ყოველი კუნჭული,
ყველა მიზეზი ჩემი არსებობის.
ახლა საითღა?...
ისევ უკან, სიპატარავისკენ.



Loading...

ტექსტის სანახავად გაიარეთ რეგისტრაცია.