ეთერული თამაში
(eteruli tamashi)
პირველი ბურთი შენ მესროლე. ბურთი იყო გამჭვირვალე, ვარდისფერი, ვეებერთელა, მსუბუქი და მას ერქვა "გ უ ლ ი". ბურთმა ჰაერში იმოგზაურა და ჩემს გამოწვდილ მკლავებში ჩამო-ცა-გულდა. მკერდში ჩავიხუტე და ჩემი გულიც მივუმატე, უფრო დიდი, ოქროსფერშერეული ბურთი შენსკენ გადმოვისროლე და ასე ერთხანს ვგულბურთაობდით. ჩვენი თვალები, ხელები და მთელი არსება ზეაწვდილიყო ღვთიური ბურთის მოლოდინში... შენ ხელები დაგეღალა, ალბათ, თვალებიც, ზეცაზე მეტად მიგიზიდა ძალამ მიწისამ და ისურვილე ბურთის გამოცვლა... გადამიმალე "გულის" ბურთი და მესროლე "გონების" ბურთი. მისმა სიმძიმემ სასოწარმკვეთა და თითები ჩამომამტვრია... აღფრთოვანების ნაზი ღიმილი სევდის ღარიდან ჩემგან გადინდა... და სათამაშო მოედანზე დარჩა მხოლოდ მელანქოლია... ჩვენი "გულის" ბურთები ცას შეეკედლა მზედა და მთვარედ და უჩვენოდ აგრძელებენ ეთერულ თამაშს.
* * *
ჩემს სინათლეს ვინ როგორ აღიქვამს, არ ვიცი და არც მაინტერესებს. ვიცი მხოლოდ, რომ ჭერზე უნდა ვიყო ჩამოკიდებული და ვანათებდე. განწირულის ნათელი ლექსოლუმინესცენცია.
გაბროშვილი თამარ - Gabroshvili Tamar
