დავამთავრებ და ისევ დავიწყებ
(davamtavreb da isev daviwyeb)
(davamtavreb da isev daviwyeb)
დავამთავრებ და დავიწყებ, სიცოცხლეს, მარტო სიცოცხლეს, ისევ დაისის ნარინჯებს ვუყურო მინდა, ვიცოდე, ვიცოდე, მხოლოდ ვიცოდე, სხვა არაფერი ამაზე მეტი, მთელ ჩემ სიკვდილს და მთელ ჩემ სიცოცხლეს, ახლა შენ გიწერ, ახლა შენ გეტყვი, ახლა გაჩვენებ, ახლა გიყვარებ და ახლა გადის, გადის, გადის დრო და სწორედ ახლა, ამწამს, ამწუთას ბედისწერამაც უკვე გაგვისწრო, მე მესმის შენი, შენ გესმის ჩემი, ასე შორი შორ ასე ახლოს ვართ, სურნელით ყოფნის და გადარჩენის, შემომაბოლა თრობის ზარხოშმაც, თავბრუ დამეხვა და ჩამეძინა და აღარ მახსოვს სიზმრად ვინ შემხვდა, სიზმრად რა ვნახე, იქნებ მერჩივნა, იმ მდინარეთა, სხივთა, იმ ხეთა, ადგილი ჩემში კვლავ ჩამემალა, სად სიმარტოვეს თუ შენც ისურვებ, იცი, ვკითხულობ მე თავისუფლად, გინდ სხვის აზრებს და გინდაც სხვის გულებს, იცი რასა აქვს აქ მნიშვნელობა, იცი, შენ იცი, გინდ გაიცინე, გინდ მოიწყინე, დამემშვიდობა, დღეს დილით ღამე და შენთვის მძივებს, ახლა ვაგროვებ აქ მიმოპნეულს, ძვირფასი თვლების საბადოც აქ მაქვს, თუკი ოდესმე რამ მიპოვნია, სულ შენ გამსგავსებ, მარგალიტს, ქარვას, თუ გეყვარები მინდა ვიცოდე, შევენათები მიღმა ნარინჯებს, როცა სიცოცხლეს, მხოლოდ სიცოცხლეს, დავამთავრებ და ისევ დავიწყებ.
