ნოდარ დუმბაძე - "მარადისობის კანონი"



"- ისეთი რა აღმოაჩინეთ, ბატონო ბაჩანა, რაც ადრე არ იცოდით?!
- მარადისობის კანონი!
- რაკი მარადისობის კანონი აღმოაჩინეთ, ალბათ რამე ფორმულაც აქვს ამ კანონს.
- ამ კანონის აზრი იმაში მდგომარეობს, პატივცემულო პროფესორო, რომ ... ადამიანის სული გაცილებით უფრო მძიმეა, ვიდრე სხეული, იმდენად მძიმე, რომ ერთ ადამიანს მისი ტარება არ შეუძლია, ამიტომ, ვიდრე ცოცხლები ვართ, ერთმანეთს ხელი უნდა შევაშველოთ და ვეცადოთ, როგორმე უკვდავყოთ ერთმანეთის სული; თქვენ-ჩემი, მე-სხვისი, სხვამ-სხვისი და ასე დაუსაბამოდ, რამეთუ იმ სხვისი გარდაცვალების შემდეგ არ დავობლდეთ და მარტონი არ დავრჩეთ ამ ქვეყანაზე ...
- და თქვენ იმედი გაქვთ მისი განხორციელებისა?
- ეს რომ ასე არ იყოს, მე მკვდარი ვიქნებოდი ახლა, ბატონო ნოდარ! - ბაჩანამ ხელი გაუწოდა პროფესორს, პროფესორი სულ ახლოს მივიდა ბაჩანასთან, ბაჩანამ თავი ვერ შეიკავა და გულში ჩაიკრა პროფესორი.
- დიახ... - თქვა დაბნეულმა პროფესორმა, - ... თქვენ ხელოვნური გული არ გამოგადგებათ, ხელოვნური გულით თქვენ ვერ იცოცხლებთ ...
... და როდესაც ბაჩანამ საკუთარ ბეჭებზე პროფესორის ვეებერთელა ტორების ალერსიანი თათუნი იგრძნო, მიხვდა, რომ მარადისობის კანონი მოქმედებდა ..."



Loading...

ტექსტის სანახავად გაიარეთ რეგისტრაცია.