თეა თაბაგარი - Tea Tabagari



ჩემს უძვირფასეს მწვანეთვალებას...

(chems udzvirfases mwvanetvalebas)


დედი, გაუძელი ამ თვალების სევდას,
ჩემი გულის ტკივილს გაუძელი, დედი,
გახსოვს, ბავშვობიდან ნოსტალგია მსდევდა,
როცა მოგონებებს უშედეგოდ ვხევდი

ბევრი სათუთი და საოცნებო სიტყვა,
აწი უნდა გითხრა, რაც აქამდე ვერ ვთქვი,
გეტყვი, რამდენ სათნო ემოციას ვიტევ,
ყველაფერი კარგი მემეტება შენთვის.

ბედნიერი ვარ, რომ ხარ ასეთი წმინდა,
ჩემს სიცოცხლესაც შენ დაატარებ მკერდით,
ქვეყნად ისე ძლიერ არაფერი მინდა,
ჩვენით მუდამ იყო კმაყოფილი, დედი.

გახსოვს, ბავშვობაში მაინტერესებდა,
შენი თვალის ფერი რატომ არ მაქვს-მეთქი...
დედი, გაუძელი ამ თვალების სევდას,
ახლა ეს მაქვს თხოვნა, არაფერი მეტი.



Loading...

ტექსტის სანახავად გაიარეთ რეგისტრაცია.