– მიდიან წლები –
თავაწყვეტილი
გარბიან დღენნი!
მიჰქრიან ისე
უძილო ღამით,
პოეტურ გზნებით,
მაღლა და მაღლა,
დაბლა და დაბლა,
მიმაფრენს წლები!
*
მივდივარ სადღაც
უკვალავ თოვლში,
ღრუბლიან ცაში
წვიმაში, ნისლში..
*
არ ვიცი რა ვქნა,
ნეტავ დღეს რა ვთქვა?
მზიანეთს ვეტრფი..
თუმცა,
მძიმედ და
რა უსაშველოდ
მაკლდება წუთი,
მაკლდება წამი
ნაქარგი წლები
მაკლდება ისე,
თუმცა ჯერ
რატომღაც,
ვერაფერს ვხვდები..
მერაბ სალუქვაძე – მიდიან წლები –
