– მივდივარ ამაღამ –
შორეულ კუთხეში გართული ფიქრებში,
სახლის წინ ბალკონთან, ნისლს კვეთენ ჩიტები,
მივდივარ, მივყვები დაღლილი შარა – გზას,
მივდივარ სადღაც და, – ნურც დამეკითხებით.
სველია ნაპირი, ზღვისპირა ქალაქთან,
ეს ღამეც იქნება (ჩემთვის ) ურჩი და უძილო,
დავუცდი სიცოცხლის ნაფეხურს კვალდაკვალ,
მივდივარ შორეთს და, კვალს ვტოვებ ამაყად..
მერაბ სალუქვაძე – მივდივარ ამაღამ –
