მერაბ სალუქვაძე – მარტოსული



– მარტოსული –

მარტოსულ კაცის გულის კანკალი,
სევდით გაკვრია ზეცის მეოთხედს,
შავბნელი ღამის, – ღამის სიზმარი,
შლეგიანივით მისდევს მდინარეს..

უსაზღვრო სივრცე მიუწვდომელი,
განვლილი გზა და, გზა უნაპირო,
გაცვეთილ წელთა ქარი გრიგალი,
მინდა რომ ახლა გავითავისო..

ბნელია ღამე, უკიდეგანო,
წარსულ ცხოვრების ფიქრში ვიწვები..



Loading...


თეგები: მარტოსული

ტექსტის სანახავად გაიარეთ რეგისტრაცია.