ლაშა კარანაძე - სიბერე



ესე ცხოვრება ჩემო კარგო, სითაკილეა,
როცა მოხუცი გადაავლებ თვალს შენს ცხოვრებას,
წარმოგიდგება, ყველა ბიჯი შენი სიცოცხლის.

თვალებს დახრი და ჩუმად იტყვი, არარა მარგო,
იმ საქციელმა, სიჭაბუკის ქარაფშუტობამ.

და ახლა, როცა მწუხრი დადგა შენი სიცოცლხის
და ახლა, როცა საერეცლზე გძინავს მკვდარივით.
და ახლა, როცა ელოდები სხეულთან გაყრას,
და ახლა, როცა ეგებები სიკვდილის აჩრდილს.

განა რა დაგრჩა სიჭაბუკის საუკუნიდან,
მხოლოდ ჭრილობა დაღდასმული სინანულისა.

მოვიდა წლები, უკვე სიკვდილს ხედავ თვალებით,
გადაიქროლა სიყრმის მთელმა ათწლეულებმა.
როცა დარბოდი, მუხლმაგარი შავი მგელივით,
რას იფიქრებდი, რომ სიბერეს დაფიქრდებოდი.

სიჭაბუკეზე, განვლილ დღეებზე.

და ახლა, როცა სავსე არის შენი გონება,
გამოცდილებით, ბრძნობითა და ჭკუა-გონებით.

მოდის სიკვდილი, უჩუმარი მტაცებელივით.
მოდის მდუმარედ!

შენ მას გაყვები.

ლაშა კარანაძე



Loading...


თეგები: მწუხრი სიცოცხლის თვალებით

ტექსტის სანახავად გაიარეთ რეგისტრაცია.