რომც ამიკრძალონ - მაინც დავწერ,
არ უნდა დავა,
დითირამბები - მადლობა ღმერთს,
მეყოფა საგზლად,
რომ არ დავწერო, ვერ გაიგებ
შენ ჩემზე ამბავს,
სხვაც ჩემებურად ვერ ჩაიდენს
სიგიჟეს მრავალს,
ვერც გატაცებით მოგიყვება თუ
გულში რა მაქვს.
თვალში ცრემლები ჩაიქცევა,თუმც
ეს კი არ მკლავს,
შენი სიშორით მოვარდნილი
ზღვის დიდი ტალღა,
შენი სიტყვებით არ ახსნილი
იმ გრძნობის განცდა,
რაც გვაწუხებდა... ვერ ვუშველით,
ის გულში დარჩა,
როგორც წუხილი წარუშლელი,
ვით ბოლო აღთქმა!
ნანა სელეპანოვა - რომ არ დავწერო
