ლაშა კარანაძე- ლოცვა



ტაძარში ვდგავარ, მსურს ავანთო სანთელი ხატთან,
ჩემს სავედრებელს უფლის წინად, ლამაზად ვხატავ,
და ხელს, რომ მიშლის, მე ლოცვაში მოხუცი ახლა,
სულ ორი დღეა, რაც მოსულა ტაძარში ალბად.

ჯვარმა დაატკბო, სიმწარე და ტკივილი ჩვენი,
ჯვარმა შემუსრა, სიბოროტე, სიავე, ქვეყნის.

ისიც ჩურჩულებს, სიტყვა მესმის მისგან უხეში,
მეკი სიტყვები დოგმატებით დავაწყე ვითომ.
რადგან ის ქალი, მოხუცია მე ახალგაზრდა,
ვგონებ ზეცის მადლს, მე წავიღებ უმრავლეს, თითქოს.

ჯვარმა დაატკბო, სიმწარე და ტკივილი ჩვენი,
ჯვარმა შემუსრა, სიბოროტე, სიავე, ქვეყნის.

ცრემლი ადინა გულმომკვდარმა, ქალმა შავებში,
მე კი ეს ლოცვა მეჩვენება, უხეშ ზლუქუნად,
ვერ დაამთავრა, ქვრივმა ქალმა სავედრებელი,
მუჭს გულში ირტყავს და განაგრძობს ლოცვას უჩუმრად.

ჯვარმა დაატკბო, სიმწარე და ტკივილი ჩვენი,
ჯვარმა შემუსრა, სიბოროტე, სიავე, ქვეყნის.

მეშლება ხელი, მისი ლოცვით, მისი ვედრებით,
მსურს ჩემი სიტყვა უფალ ღმერთთან, ისე მოვქარგო,
რომ მე საცოდავს, გადმომხედოს, მოწყალე თვალით,
ჩემი სურვილი, შეიწყნაროს, მადლიც მომადლოს.

ჯვარმა დაატკბო, სიმწარე და ტკივილი ჩვენი,
ჯვარმა შემუსრა, სიბოროტე, სიავე, ქვეყნის.

ხატი დასველდა, მისი ცრემლით გულმომდინარით,
მე კი მსურს ხატთან, ამ ქალზე წინ, პირველად წავრდგე,
ლოცვით და მარხვით, ჩემი რწმენით, ჩემი ვედრებით,
ფრესკაზე, მორჩილს, გამოხტულს წმინდანს, რომ ვგავდე.

ჯვარმა დაატკბო, სიმწარე და ტკივილი ჩვენი,
ჯვარმა შემუსრა, სიბოროტე, სიავე, ქვეყნის.

არა და არა არ გათვდა მდუმარე ლოცვა,
ბოლოსდა–ბოლოს მის ვედრებას ყური მივაბყარ,
და ღმერთო ჩემო ცრემლინი ნათქვამი სიტყვა,
თვით ანგელოზთა „სამწმინდაოს“ ქებას მიაგავს.

ჯვარმა დაატკბო, სიმწარე და ტკივილი ჩვენი,
ჯვარმა შემუსრა, სიბოროტე, სიავე, ქვეყნის.

მაშინ კი მივხვდი, ვისი ლოცვა შეიწირება,
ჩემი უცრემლო, თუ ამ ქალის ამტირებელის
მე გამახსენდა ოთხთვიდან ერთი იგავი
კვირიაკეა მეზვერეს და ფარისეველის.

ჯვარმა დაატკბო, სიმწარე და ტკივილი ჩვენი,
ჯვარმა შემუსრა, სიბოროტე, სიავე, ქვეყნის.
ჯვარს ვეთაყვანე ჩემს სამკაულს და ჩემს საგანძურს
ჯვრის სიდიადეს, ვერ მომპარავს გულიდან ვერვინ.

ლაშა კარანაძე



Loading...


თეგები: ჯვარი ღმერთო ტკივილი გულში

ტექსტის სანახავად გაიარეთ რეგისტრაცია.