სახლია ჩემი
პირველ სართულზე,
ყველაფერს ვწვდები,
ყველაფერს ვართულებ.
უკუნი ღამე,
ოთახში ჯინი,
კუთხეში ვამწყვდევ
დამფრთხალი შიშით.
მე ვარ ამაყი,
სულია მორწმუნე,
ფიქრები აშარი
მუჭაში მოვმუჭე.
გახდილი წინდა,
გულია მაცდური,
მე ახლა მინდა,
სწორედ ამ წუთში.
დილაა ამგვარი,
რიჟრაჟი, აისი..
მომჟავო შარბათი
ჭიქაში ჩავისხი.
მოთმენა, განცდა,
ოცნება არ იცდის,
წითელი კაბა
უკუღმა ჩავიცვი.
მიზანი მარტივი,
ცხოვრება რთული,
სხვისთვის ადვილი,
ჩემთვის კი მრუდი.
გავცქერი შორეთს,
დამღლელი ლოდინი..
რაც უნდა მოხდეს
მე აღარ მოვიცდი.
ნანა სელეპანოვა - ეიფორია
