ყუბანეიშვილი კოტე - Kubaneishvili Kote



წლები უაზრო წრიალში გარბის

წლები უაზრო წრიალში გარბის
ბედიც ზურგიდან მიზანში გესვრის
კარგის გაგებას ნატრულობ ამბის
და ყურში ცუდი ამბები გესმის
ამ ქვეყანაზე დარჩება ხსოვნა
ის ხე იხარებს რომელსაც დარგავ
სულ მუდამ გინდა რაღაცის პოვნა
და წამდაუწუმ ვიღაცას კარგავ.

ჩემი ლექსი გარითმული სტროფია

ჩემი ლექსი გარითმული სტროფია
შაშვს მაგონებს შიშისაგან ანაფრენს
არ დევს შიგნით რთული ფილოსოფია
და საერთოდ არ ამტკიცებს არაფერს
არ გეგონოთ მისტიკა და მაგია
და რადგანაც დრო სულ გარბის არ იცდის
ჩემი ლექსი ჩემი ამხანაგია
ჩემს ტკივილს რომ ჩემთან ერთად განიცდის.

საარჩევნო

საარჩევნო
სან-ფრანცისკოში ზანგები
და ევროპაში ფრანგები
ვისაც უვარგა ჰანგები
არიან ჩემი გამგები
შემომაშველეთ ჩანგები
ხმლისაც არა ვარ ჩამგები
ლექსთა სასახლის ამგები
ხელოვნებასთან დავდგები
არსად არ დავიკარგები
საქმეა სულის სარგები
სიბრძნის მიხმობენ დარგები
ყველას მოგიტყანთ კარგები.

მე წარმოვადგენ სამყაროს ნაწილს

მე წარმოვადგენ სამყაროს ნაწილს
დავცურავ დროში ნამუსის აფრით
ვერ შევედრები ფრენაში არწივს
და ვერც ლომივით ვიკვეხნი ფაფრით
არ მინდა ბაღში ძეგლად რომ დამდგან
დასაფარავად ცარიელ სიბრტყის
ერთი სულელი კაცი ვარ რადგან
ჩვეულებრივი ოსტატი სიტყვის.

ლექსებია ჩემი სულის ცხონება

ლექსებია ჩემი სულის ცხონება
ჩემს ცხოვრებას კვალი რომ დაამჩნია
ლექსებია მთელი ჩემი ქონება
ქვეყანაზე ნაღდი რაც გამაჩნია
ლექსებია ჩემი გულის ტკივილი
თანაც მინდა მათმა წერამ მარჩინოს
ლექსებია ჩემი სულის კივილი
რამაც სიკვდილს უნდა გადამარჩინოს
კარგი ლექსი თითქოს გულ-ღვიძლს ამომთხრის
სიტყვად მოდის გულში ჩუმად ნამალი
ლექსებია გასაღები სამოთხის
ლექსებია უკვდავების წამალი.

ლექსად მინდა აგიღწერო ეს ყოფა

ლექსად მინდა აგიღწერო ეს ყოფა
სურათი რომ დაიხატოს ნათელი
და თუ ნიჭი პოეზიის მეყოფა
ვცადო დავახასიათო ქართველი
თანაც რადგან მჯერა არ ვარ უვიცი
თუკი ვიტყვი გაბედულად სიმართლეს
მითუმეტეს რა ფორმით ვთქვა თუ ვიცი
ბევრ საკითხებს მჯერა მოვფენ სინათლეს
საქართველო არის გამონაკლისი
ძველი როგორც ვაზის წნული გოდორი
არაბების ბუდე გახდა პანკისი
იბომბება ჰაერიდან კოდორი
სახელმწიფო სათავესთან მიმჯდრები
ქვეყნის იღბალს განაგებენ მდიდრები
და საცოდავ არაფრის მქონ ღარიბებს
უწესებენ საარსებო ტარიფებს
ვინც პატრონობს უზარმაზარ ქარხანას
თუმც ამდენ ფულს არც კი იცის რა უყოს
ის არა სცნობს მეგობარს და ამხანაგს
და არ უნდა ვინმეს ლუკმა გაუყოს
გასაჭირის დრო დაუდგათ დღეს მასებს
სახლში სტუმარს ვეღარ ეპატიჟები
საგიჟეთშიც ვერ უხდიან ხელფასებს
და ქუჩაში გამოყარეს გიჟები
მინისტრებიც ვეღარაფრით გამოძღნენ
და ქვეყანა ასეთ ლაფში ჩაძირეს
იმდენს ხედავ ნაირ-ნაირ ნაძირლებს
ვერც მიხვდები რა სოროდან გამოძვრნენ
მეცნიერი აქ ჭამს უნდა ნახო რას
ხელოვანიც ჭირში ცხოვრობს მაგარში
ირგვლივ რამდენს დაინახავ მათხოვარს
ურცხვად როგორ იქექება ნაგავში
თან ისეთი ღმერთმა მოგვცა მთა-ბარი
რომ ჩვენ შრომით მოყვანილი ნაყოფი
იმდენია ირგვლივ სათოხნ-საბარი
იქნებოდა ყველასათვის სამყოფი
ჩვენ კი ჭირი შეგვეყარა რაღაცა
ანუ წოლა მხართეძოზე გვახარებს
და ცხოვრებამ ისე გაგვაზარმაცა
ველოდებით ან დავეძებთ დამხმარებს
ვერიდებით ვიშრომოთ და ვიწვალოთ
სახლში აბა მუქთად ვინ რას მოგვიტანს
ოცნებაში მხოლოდ ფული ვითვალოთ
კიდევ კარგი ღმერთი ამდენს რომ გვიტანს
და არ დასვა ჩვენზე უკვე წერტილი
ორ ზღვას შუა ვყევართ გამოკეტილი.

ვეღარაფრით ვუმკურნალე ნაწლავებს

ვეღარაფრით ვუმკურნალე ნაწლავებს
პროსტატისაც ვერ დავირტყი ნემსები
ბედი ალბათ მე იმიტომ მაწვალებს
სიმწრისგან რომ მაწერინოს ლექსები
ლექსის წერას თითქოს მთვარე მაძალებს
ფიქრის ვაგონს მიჰყავს რითმის რელსები
და მეც რადგან ვეღარ ვიტევ ამ ძალებს
სტრიქონებით ღამეს ვეალერსები.

დავრწმუნდი რომ ღვთის განგება დიდია

დავრწმუნდი რომ ღვთის განგება დიდია
ნერვებს უკვე ვერაფერი ამიშლის
უშუქობაც ვატყობ ფეხზე მკიდია
რადგან ლექსის წერაში ხელს არ მიშლის
ენა ჩემი სამოთხისკენ ხიდია
აზრიც მუდამ რითმის დევნას არ იშლის
და ერთ სტროფად სული გაუყიდია
აბამს მკითხველს ისე როგორც ქალიშვილს
მგონი დროა ტორმუზს ფეხი ვაჭირო
ან რამდენი ლექსი უნდა დავწერო
ლექსის წერა ჩემთვის არის საჭირო
საკუთარი ცხოვრება რომ აღვწერო
და პირადი რომ გადმოვცე განცდები
ამიტომაც წარმატების გარანტი
რადგან მუდამ რითმას ვეძებ არ ვცდები
არის ჩემი პოეზიის ტალანტი
სანამ გახსნი კარგად უნდა დახუფო
თავის გარდა არც ეძებო სხვა მტრები
ადამიანს როცა გინდა დაღუპო
ყველა უნდა შეუსრულო ნატვრები
სანამ შეკრავ კარგად უნდა გაშალო
რაღა რჩება ქვეყნად გასაკვირველი
და თუ არ გსურს მარად დარჩე საშვალო
ნუ ეცდები ყველგან იყო პირველი.

დაგვიფარე საქართველოს ცაო

დაგვიფარე საქართველოს ცაო
მზეო თვალი გაახილე ცხრაო
ასე შევიწროვებულებს რუქით
სულში ღამე გაგვინათე შუქით
აგვარიდე ჭექასა და ქუხილს
და სიკვდილზე უსარგებლო წუხილს
გადმოგვხედე საქართველოს ცაო
შენ მკვიდრ შვილებს გვამცნე რაღაცაო
რას დაგვცინი დაღებული ხახით
ნუთუ უკმაყოფილო ხარ ხალხით
შველას რომ გთხოვთ დაფჩენილი პირით
ხომ ხედავ რომ სიმწრისაგან ვტირით
გაგვიღიმე საქართველოს ცაო
რატომ გიყვარს ხასიათის ცვლაო
მეტი აღარ დაიფარო ნისლით
ხომ უყურებ დავიღვარეთ სისხლით
ნუთუ ვერ გრძნობ დავიჩეხეთ სეტყვით
სიკვდილის წინ ისევ ამას გეტყვით
რას გვიპირებ საქართველოს ცაო
შევიცვლებით ცოტა დაგვაცაო
თუ ამინდმა დაგვეხმარა კარგმა
დროის მუქთად აღარა ღირს კარგვა
უკეთეს ხალხს სად იპოვი შენ სხვას
ოცნებისთვის ფრთის ცდილობდეს შესხმას
მოგვეფერე საქართველოს ცაო
შენს მიწაზე გვინდა გარდაცვლაო.



Loading...

ტექსტის სანახავად გაიარეთ რეგისტრაცია.