მერაბ სალუქვაძე - დრო

დრო

ნატანჯმა სხეულმა დროს ვეღარ გაუძლო
დაჭკნა, ჩამოდნა და ჩაიფერფლა,
ასეთი ფიქრები მე მარგო უფალმა
ასაკმა რომლებმაც სიბარტყე წარმტაცა..
მოკვდა, ჩაბნელდა კაშკაშა ვარსკვლავი
გიტარას სიმები სიმწრისგან დასცლოდა,
არ ვიცი რაღა ვთქვა, მე ვისღა ვუმღერო
სიშორემ ბნელეთში ჩვენ ორნი გაგვყარა...
ვაჟღერებ ამ ნოტებს გიტარის სიმებზე
მე ვრითმავ სტრიქონებს პოეტის ჯინაზე,
ატირდა ეს გული ტრფობისგან ანკარა
მე შენზე ვიმღერებ, შენ ჩემო პატარავ..
აზვირთდა მდინარე კამკამა თავნება
ბუჩქნარიც გადაჭკნა წუხილის ამარა,
დანისლა ეს მთები გათეთრდა ღრუბლებად
დავლამბავ სიცოცხლეს ნატვრების ახდენად..
უშენოდ ამძიმებს ეს გული იარებს
მზე შენზე კრთობით სხივებსაც მიაპნევს,
ნატიფი ფრთებიდან ველოდოთ განთიადს
დაუდგეთ, ვებრძოლოდ სიბერეს ას წლიანს...