მერაბ სალუქვაძე - იქ სადღაც შორს

იქ სადღაც შორს

ამ მთის გადაღმა მდინარე მოსჩანს

წყალი სიცოცხლე სიხარულისო,

ამ ქუჩის ბოლოს ეკალ–ბარდია

ხან ისე მოგვძღვრავს სიძულვილითო..

მაღლა ცაზე რომ ვარსკვლავებია

გზას ხომ გვინათებს ბრწყინვალებითო,

აქ ნეტარების დიდი ხიბლია

ნაპერწკალია სათნოებისო..

იქ სადღაც მოსჩანს ნატერფალები

სიცოცხლე ფეთქავს სიყვარულისო,

სადღაც სურნელი ცაში ნავარდობს

ნაწვიმარ რტოებს გვერდით უვლისო..